فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 29 تیر 1403

شماره ٧١١: پیوسته دل سیاه بود خلق تنگ را

پــیـوسـتـه دل سـیـاه بــود خـلـق تـنـگ رادایـم سـتـاره سـوخـتـه بـاشـد پـلـنـگ راشـد بـیشـتـر ز قـامـت خـم دل سـیاهـیمصــیـقــل بــرد ز آیـنـه هـر چـ…

پــیـوسـتـه دل سـیـاه بــود خـلـق تـنـگ رادایـم سـتـاره سـوخـتـه بـاشـد پـلـنـگ را
شـد بـیشـتـر ز قـامـت خـم دل سـیاهـیمصــیـقــل بــرد ز آیـنـه هـر چــنــد زنـگ را
بــر زر مـگــیـر تــنـگ کــه از خــرده شــراردایم بـه آهن اسـت سـر و کـار سـنـگ را
از تـــیــغ آبـــدار نـــتـــرســـنــد پـــردلـــاناز چـار مـوجـه نـیسـت مـحـابـا نـهـنـگ را
از خلق تنگ بـر تو جهان تنگ گشته استبیرون ز پای خویش کن این کفش تنگ را
حلوای آشتـی است چـو شد زهر عادتـیرغـبـت بـه صـلح نیسـت بـدآموز جـنگ را
شـد سـحـر سـاحـران ز عصای کلیم محـودر راســتـــان اثــر نــبـــود ریــو و رنــگ را
دوزد ز یک خدنگ به هم، شست صاف توچـون دانه های سـبـحـه قـطـار کـلنگ را!
تـا هسـت در چـمن اثـر از رنگ و بـوی گلصــائب مـده ز دســت مـی لـالـه رنـگ را

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج