فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 31 تیر 1403

شماره ٧٠: در تن زنده یکی مرده بود زندانی

در تــن زنــده یـکــی مــرده بــود زنـدانـیدل کـه او را نـبــود بــا تــو تــعــلـق جــانـیمـا بـرآنیم کـه تـا آب روان در تـن مـاسـتبــرنــگــیــریـم …

در تــن زنــده یـکــی مــرده بــود زنـدانـیدل کـه او را نـبــود بــا تــو تــعــلـق جــانـی
مـا بـرآنیم کـه تـا آب روان در تـن مـاسـتبــرنــگــیــریـم ز خــاک در تــو پــیـشــانــی
هرچـه در وصـف تـو گویند و کنند اندیشـهآن همـه دون حـق تـسـت و تـو بـرتـر زآنـی
بدوسه نان که برین سفره خاک آلودستنـتــوان کــرد ســگ کــوی تــرا مــهـمــانـی
نیکـوان جـای بـگـیسـوی چـو عـنبـر روبـندچـون درآید سـر زلف تـو بـمشـک افشـانی
تـو بـلـب مرهم رنجـوری و در حـسـرت آنمــرد بــیــمــار فــراق تــو ز بــی درمــانــی
جـان بـدادیم و بـرآنیم کـه حـاصـل نـشـوددولـت وصـل تـو ای دوسـت بـدین آسـانـی
بــر سـر خــوان وصـالـت بــتــنـاول نـرسـدبــخــت پــیـر مــن درویـش ز بــی دنـدانـی
گرچـه آنکـس که خـرد مثـل تـرا نفـروشـدگــر بــمـلـک دو جــهـانـت بــخــرنـد ارزانـی
ورچــه مـردم طـلـبــنـد آنـچـه نـدارنـد تــراآن گـروهـنـد طــلـب کـار کـه بــا ایـشــانـی
مـن غــلــام تــوام و بــنـده شــدنـد آزادانهـنـدوی چـشـم تـرا ای مـه تـرکـسـتـانـی
هر که جـان تـرک کند زنده بـجـانان بـاشدچون شود زنده بجانان چه غم از بی جانی
سـیـف فـرغـانـی چـنـدت بـتـواضـع گـویـدکـبــر یـکـسـو نـه اگـر شـاهـد درویـشـانـی

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج