خانه / کتابخانه دیجیتال / کتاب های شاعران / سیف فرغانی / شماره ٦

شماره ٦

ایا دسـتـور هامان وش که نمرودی شدی سرکشتـو فرعونی و چون قارون بـمالست افتـخار توچـو مردم سـگسواری کن اگرچـه نیسـتـی زیشانوگـرنه در کـمین افـتـد سـگ مـ…

ایا دسـتـور هامان وش که نمرودی شدی سرکش	تـو فرعونی و چون قارون بـمالست افتـخار تو
چـو مردم سـگسواری کن اگرچـه نیسـتـی زیشان	وگـرنه در کـمین افـتـد سـگ مـردم سـوار تـو
بـگـرد شـهر هر روزی شـکـارت اسـتـخـوان بـاشـد	کـه کـهدانی سـگی چـندند شـیر مرغـزار تـو
چـو تـشـنـه لـب از آب سـرد آسـان بـرنـمـی گـیرد	دهان از نان محـتـاجـان سـگ دندان فشار تـو
بـــگــاو آرنــد در خـــانــه بـــعــهــد تـــوکــه و دانــه	ز خـرمـنـهای درویشـان خـران بـی فـسـار تـو
بــظـلـم انـگـیـخـتــی نـاگـه غـبــاری وز عـدل حـق	همی خـواهیم بـارانی که بـنشـاند غـبـار تـو
بـجاه خویش مفتـونی و چون زین خاک بـگذشتـی	بـهـر جـانـب رود چـون آب مـال مـسـتـعـار تـو
ز خـر طـبـعـی تـو مـغـروری بـدیـن گـوسـالـه زریـن	کــه گــاو ســامـری دارد امـل در اغــتــرار تــو
بسیج راه کن مسکین، درین منزل چه می باشی	امل را منتـظر، چون هست اجل در انتـظار تـو
چـو سـنـگ آسـیـا روزی ز بـی آبـی شـود سـاکـن	درین طاحون خاک افشان اگر چرخی مدار تـو
نگیری چـون هوا بـالا و این خـاکت خـورد بـی شک	چو آب ارچه بسی باشد درین پستی قرار تو
تـو نخـل بـارور گـشـتـی بـمـال و دسـت رس نـبـود	بـخـرمـای تـو مردم را ز بـخـل همچـو خـار تـو
رهــت نــدهـنــد انــدر گــور ســوی آســمــان زیـرا	چـو قارون در زمین ماندست مال خاکسار تـو
ازین جـوهر کـه زر خـوانـنـد مـحـتـاجـان ورا یک جـو	بـمـیتـین بـرتـوان کـند از یمین کـان یسـار تـو
تــرا در چــشــم دانــایــان ازیــن افــعــال نــادانــان	سـیه رو مـی کـنـد هر دم سـپـیدی عـذار تـو
مـســلـمـان وقـتــهـا دارد ز بــهـر کـســب آمـرزش	ولـی آن وقـت بـیـرونـسـت از لـیل و نـهـار تـو
تـرا در قوت نفس اسـت ضـعـف دین و آن خـوشـتـر	که نفس تـست خصم تـو و دین تـو حـصار تـو
حـصـارت را کـنـی ویران و خـصـمـت را دهـی قـوت	کـه دیـنـت رخـنـهـا دارد ز حــزم اسـتــوار تــو