فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 29 تیر 1403

شماره ٦٧٨: چشمی که شد ز دیدن حسن آفرین جدا

چـشمی که شد ز دیدن حـسـن آفرین جـداخـون مـی خـورد ز جـلـوه هر نـازنین جـداشـب کـار مـن گـداخـتـن و روز مـردن اسـتتـا همچـو موم گشـتـه ام از انگـبـین ج…

چـشمی که شد ز دیدن حـسـن آفرین جـداخـون مـی خـورد ز جـلـوه هر نـازنین جـدا
شـب کـار مـن گـداخـتـن و روز مـردن اسـتتـا همچـو موم گشـتـه ام از انگـبـین جـدا
چون رفت دل ز دست، نیاید به جای خویشچون نافه ای که گشت ز آهوی چین جدا
پـیچـیده هـمـچـو گـرد یـتـیمـی بـه گـوهـریممــا را ز یـکــدگــر نـکــنـد آســتــیـن جــدا
هـر جــا کـنـنـد نـقـل، شـود نـقـل انـجــمـنحـرفی که شـد ازان دو لب شـکرین جـدا
چـون پـرده هـای دیده یعـقـوب شـد سـفـیدتـا شـد صـدف ز صـحـبـت در ثـمـیـن جـدا
گــریــنــد خــون بــه روز مــن و روزگــار مــنجــان حـزیـن جــدا، دل انـدوهـگـیـن جــدا
دامـان ســایـلـان، ســپــر بــرق آفـت اسـتاز هیچ خـرمنی نشود خوشه چـین جـدا!
چون بـرخوری بـه سنگدلان نرم شو که موماز روی نـرم، نـقــش کـنـد از نـگـیـن جــدا
صــائب در آفــتــاب جــهـانـتــاب مـحــو شــدهر شبـنمی که شد ز گل و یاسمین جدا

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج