فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 29 تیر 1403

شماره ٦٧٤: زهی نقاب جمالت برهنه رویی ها

زهـی نـقـاب جـمـالـت بـرهـنـه رویی هـاخـمـوشـی تـو زبــان بــنـد کـامـجـویـی هـاز سـرو قـد تـو یک جـلوه، عـالم آشـوبـیز نـوبــهـار تــو یـک بــرق، تــ…

زهـی نـقـاب جـمـالـت بـرهـنـه رویی هـاخـمـوشـی تـو زبــان بــنـد کـامـجـویـی هـا
ز سـرو قـد تـو یک جـلوه، عـالم آشـوبـیز نـوبــهـار تــو یـک بــرق، تــنـدخــویـی هـا
کـه نـام شـهـرت یاقـوت مـی بـرد امـروز؟که خـتـم شـد بـه عـقـیق تـو نامجـویی ها
فـتـاده اسـت چـو تـقـویم کـهنـه از پـرگـاربـه دور حـسـن تـو، مـجـمـوعـه نـکـویی ها
اگر چـه آن مژه را خواب ناز سنگین استدمـی ز پــا نـنـشـیـنـد ز فـتـنـه جـویـی هـا
بـشوی دست ز اصلاح تن، بـه جان پـردازکـه دل سـفـید نـگـردد ز جـامـه شـویی ها
اگــر تـــوقــع آســایــش از جـــهــان داریمــدار دســت ز نــبــض مــزاج گــویـی هــا
بـه خـنده زندگـی خـویش را مکـن کـوتـاهکه صبح غوطه به خون زد ز خنده رویی ها
جز این که داد سر خویش را به باد حبابچـه طـرف بـسـت نـدانم ز پـوچ گـویی ها؟
چــو فــرد آیـنـه بــا کــایـنـات یـکـرو بــاشکـه شــد ســیـاه رخ کـاغـذ از دورویـی هـا
چـنان که شیر کند خـواب طفل را شیرینفــزود غــفــلـت مـن از ســفـیـدمـویـی هـا
اگـر نـکـو نـشــوی صـائب از بــدی بــگـذرکـه هسـت تـرک بـدی ها سـر نـکـویی ها

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج