فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 31 اردیبهشت 1403

شماره ٦٦: تو را ساقی جان گوید برای ننگ و نامی را

تــو را ســاقــی جــان گــویـد بــرای نـنــگ و نــامــی رافـرومـگـذار در مـجـلـس چـنـیـن اشـگـرف جــامـی راز خــون مـا قــصــاصــت را بــجــو ایـن دم …

تــو را ســاقــی جــان گــویـد بــرای نـنــگ و نــامــی رافـرومـگـذار در مـجـلـس چـنـیـن اشـگـرف جــامـی را
ز خــون مـا قــصــاصــت را بــجــو ایـن دم خــلــاصــت رامـهـل سـاقـی خــاصـت را بــرای خـاص و عـامـی را
بــکــش جــام جــلـالـی را فــدا کـن نـفــس و مـالـی رامـشـو سـخـره حـلـالـی را مـخـوان بــاده حـرامـی را
غــلــط کــردار نــادانــی هـمــه نــامــیـســت یـا نــانـیتـو را چون پـختـه شد جانی مگیر ای پـخته خامی را
کـسـی کـز نـام مـی لـافـد بـهـل کـز غـصـه بــشـکـافـدچـو آن مرغـی که می بـافد بـه گرد خـویش دامی را
در ایـن دام و در ایـن دانـه مـجــو جــز عـشـق جــانـانـهمــگــو از چــرخ وز خــانــه تــو دیـده گــیـر بــامــی را
تو شین و کاف و ری را خود مگو شکر که هست از نیمـگـو الـقـاب جــان حــی یـکـی نـقـش و کـلـامـی را
چو بی صورت تو جان بـاشی چه نقصان گر نهان باشیچــرا دربــنـد آن بــاشــی کــه واگــویـی پــیـامــی را
بـــیــا ای هــم دل مــحـــرم بـــگــیــر ایــن بـــاده خــرمچنان سرمست شو این دم که نشناسی مقامی را
بـــرو ای راه ره پــیــمــا بـــدان خــورشــیــد جــان افــزااز ایـن مـجـنـون پــرسـودا بــبــر آن جــا سـلـامـی را
بــگـو ای شـمـس تــبــریـزی از آن مـی هـای پــایـیـزیبــه خــود در ســاغـرم ریـزی نـفـرمـایـی غـلـامـی را

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج