حسن آن صورت از صفت بـدرستکـه بـمـعـنی ز جـمـلـه خـوبـتـرسـتروی حـــرف ز حـــســـن او دیــدماز مـعــانـی درو بــســی صــورســتســـور مــصـــحـــف نــکـ…
| حسن آن صورت از صفت بـدرست | کـه بـمـعـنی ز جـمـلـه خـوبـتـرسـت |
| روی حـــرف ز حـــســـن او دیــدم | از مـعــانـی درو بــســی صــورســت |
| ســـور مــصـــحـــف نــکـــویــی را | هـمـچــو الـحــمـد سـرور سـورســت |
| ای ز روی تـــو حــســن را زیــنــت | حسن از آن روی در جـهان سمرست |
| از دو عـالـم مـرا تــویـی مـقـصــود | غـــرض آدمــی ز کـــان گــهــرســـت |
| زین صـدفـهـا امـید مـن لـولـوسـت | زیـن قـصـبــهـا مـراد مـن شـکـرسـت |
| از تـــجـــلـــی تـــو مـــنـــم آگـــاه | ذره(را) از طــلــوع خــور خــبــرســت |
| نــظــری بــر چــو مــن گــدا انــداز | کـه نـه هـر عـاشـقـی تــوانـگـرسـت |
| ذره گر چـند هسـت خـوار و حـقیر | هـــم درو آفـــتـــاب را نـــظـــرســـت |
| گرچه خفتن طریق عاشق نیست | کـو بـشـب همچـو روز در سـهرسـت |
| آســـتـــان تـــو عــاشـــقــان تـــرا | هـمـچــو گـردن مـدام زیـر سـرســت |
| خـانـه عـشـق حـصـن ربـانـیسـت | هر که در وی نشست بی خطرست |
| بـخـورد همچـو گـوسـپـندش گـرگ | هرکه زین خانه همچو سگ بـدرست |
| عـاشــق تــو بــپــای هـمـت رفـت | طــیــران مــرغ را بــبـــال و پــرســت |
| وقـت بـی ناله نیسـت عـاشـق را | شب و روز این خـروس را سحـرسـت |
| خـویشتـن را بـعشق بـشکسـتـم | کـه هـزیـمـت دریـن وغـا ظـفـرســت |
| هـرکـجــا عــشــق تــو نـزول کـنـد | چـان عـاشـق کـمیتـه ما حـضـرسـت |
| مرد کز خـوان عـشـق قوت نیافـت | بــهـر نـان هـمـچــو گـاو بــرزگـرسـت |
| در رهـت بــهـر خـون شـدن جــانـا | هـمـه احـشـای اهـل دل جـگـرسـت |
| از بــــرای ســـرادق عـــشـــقـــت | عـرصـه هـر دو کـون مـخــتــصـرسـت |
| هـر کـجـا عـشـق تـو تـویـی آنـجـا | عشـق تـو چـون تـو میوه را زهرسـت |
| دایـــم از حـــســـرت گـــل رویـــت | مـیوه نالـان چـو مـرغ بـر شـجـرسـت |
| ملک از سـوز عشق بـهره نداشت | کـین نمـک در خـمیر بـوالـبـشـرسـت |
| تـا نفـس هسـت سـیف فـرغـانی | جـهـد مـی کـن کـه جـهد را اثـرسـت |
| هیچ بـی ذکر دوسـت شعر مگوی | ســکــه بــر روی زر جــمــال زرســت |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
