فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 31 تیر 1403

شماره ٦٤١: مکن دلیر نگاه آن بیاض گردن را

ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیستکـه سـنگ، بـار نگردد بـه دل فـلاخـن رادلیل جـوهر ذاتـی اسـت بـا ضـعیفان خـلقکـه تــیـغ تــیـز ربــایـد ز خـاک سـوزن …

ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیستکـه سـنگ، بـار نگردد بـه دل فـلاخـن را
دلیل جـوهر ذاتـی اسـت بـا ضـعیفان خـلقکـه تــیـغ تــیـز ربــایـد ز خـاک سـوزن را
نکرده سـیر دل و چـشـم خـوشـه چـینان رابـه خـانـه نـقـل مـکـن زینـهـار خـرمـن را
گـنـاه مـاسـت شـب وصـل اگـر بــود کـوتـاهکند بـه موسم حـج کعبـه جـمع دامن را
بـه کفر و دین شـده ام از صـفای دل یکرنگکـه رنـگ ظــرف بــود آبــهـای روشــن را
مــیـان قــهــر خــدا و عــدو مــشــو حــایـلبــه انـتــقــام الــهـی گــذار دشــمـن را
چــنـان ز چــشـم بــد خــاکـیـان هـراسـانـمکه میل می کشـم از آه، چـشم روزن را
کشـید هر که ز خـصـم انتـقـام خـود صـائبز انـتــقــام خــدا امــن کــرد دشــمـن را
مــکــن دلــیــر نــگــاه آن بـــیــاض گــردن رابه تیره شب مکن اندوده صبح روشن را

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج