فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 14 اسفند 1402

شماره ٦٣٧: ز اشک گرم خطر نیست خار مژگان را

ز اشـک گـرم خـطـر نـیـسـت خــار مـژگـان راکـه چـشـم شـیر نگهبـان بـود نیسـتـان رامــجــوی آب مــروت ز چــرخ ســفــلــه نـهـادکـه دود آه کــنـد ایـن سـ…

ز اشـک گـرم خـطـر نـیـسـت خــار مـژگـان راکـه چـشـم شـیر نگهبـان بـود نیسـتـان را
مــجــوی آب مــروت ز چــرخ ســفــلــه نـهـادکـه دود آه کــنـد ایـن ســفــال، ریـحــان را
نـظــر ز روی لـطــیـفــش چــگـونـه آب دهـم؟که چشم شور بـود شبـنم این گلستان را
کـمـنـد جــاذبــه طــوطـیـان شــیـریـن حــرفز بــنــد نــی بـــدر آورد شــکــرســتــان را
ز دســت جــرأت مـن در وصــال ایـمـن بــاشکه قرب بـحر کند خشک، دست مرجـان را
ز اشــک گـرم شــود نـامـه ســیـاه ســفــیـدز آه ســـرد بـــود بـــرگــریــز عــصـــیــان را
ازان بــه زخــم زبــان از خــوشــامــدم قــانــعکـه بـه ز نقـش و نگارسـت رخـنه زندان را
همان سفینه اش از شرم جود دریایی استصدف اگر چه گهر ساخت اشک نیسان را
ز مـیوه هـای بـهـشـتـی گـزیـده شـد صـائبفـشـرد بـر جـگـر خـویش هر کـه دنـدان را

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج