فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 2 اسفند 1402

شماره ٦٢٧: ز خامشی دل روشن شود سیاه مرا

ز خـامـشـی دل روشـن شـود سـیـاه مـراسـیاه خـیمه لـیلی اسـت دود آه مراز داغ زیـر نـگــیـن مـن اســت روی زمـیـنز اشـک و آه بـود لشـکر و سـپـاه مراچـو گـ…

ز خـامـشـی دل روشـن شـود سـیـاه مـراسـیاه خـیمه لـیلی اسـت دود آه مرا
ز داغ زیـر نـگــیـن مـن اســت روی زمـیـنز اشـک و آه بـود لشـکر و سـپـاه مرا
چـو گـردبـاد بـه سـرگـشـتـگی بـرآمده امنمـی رود دل گـمـره بـه هیچ راه مـرا
حـبـاب مانع جـوش و خـروش دریا نیسـتز مغـز، شـور نگـردد کـم از کـلـاه مـرا
نمی تـوان بـه نصـیحـت عـنان من پـیچـیدنداشـت زلـف بـه زنـجـیرها نگـاه مـرا
بــه رنـگ زرد ز دیـنـار گــشــتــه ام قــانـعچـو کـهربـا نپـرد چـشـم بـهر کـاه مرا
نـیم بـه هـمـسـفـران بـار از تـهـیـدسـتـیکه هسـت از دل صد پـاره زاد راه مرا
حریف سرکشی نفس نیست یوسف منحـضـیض چـاه بـود بـه ز اوج جـاه مـرا
چـو شـمع، زندگیم صـرف شـد بـه لرزیدننشد که دست حمایت شود پـناه مرا
مـرا بــه جــاذبــه، ای مـیـر کـاروان دریـابکـه مـانده کـرد گـرانـبـاری گـنـاه مـرا
اگر چـه گوهر من چـشـم می کند روشننمی خـرند عـزیزان بـه بـرگ کـاه مـرا
مـرا بـه عـالـم بــالـا رسـانـد یـک جـهـتـینگشت کعبـه و بـتخانه سنگ راه مرا
ز زهـد خـشـک مـرا زنـده زیر خـاک مـکـنمـبـر ز مـیکـده زاهد بـه خـانـقـاه مـرا
زبـــان عـــذر نــدارم ز روســـیــاهــی هــامگر شـود عـرق شـرم عـذرخـواه مرا
مـرا ز سـیل گـرانسـنگ هیچ پـروا نیسـتخــراب بــیـش کـنـد آب زیـر کــاه مـرا
هزار لـطـف طـمـع داشـتـم ز سـاده دلـینکرد چشم تو ممنون بـه یک نگاه مرا
کجـاست فرصت مشق جـنون مرا صائب؟که برده دست و دل از کار، مد آه مرا

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج