فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 30 خرداد 1403

شماره ٦٢٥: کجا به دام کشد سایه نهال مرا

کــجـــا بـــه دام کــشــد ســـایــه نــهــال مــراشـکـوفـه خـنده شـیرسـت از ملال مرافــروغ گــوهــر مــن از نــژاد خــورشــیــدســتبــه خـیـرگـی نـتـ…

کــجـــا بـــه دام کــشــد ســـایــه نــهــال مــراشـکـوفـه خـنده شـیرسـت از ملال مرا
فــروغ گــوهــر مــن از نــژاد خــورشــیــدســتبــه خـیـرگـی نـتـوان کـرد پـایـمـال مـرا
چـنین کـه لـقـمه غـم در گـلوی من گـره اسـتمــی حـــرام بـــود روزی حـــلـــال مــرا
چسان به خنده گشایم دهن، که همچون برقلـب شـکـفـتـه بــود مـشـرق زوال مـرا
پـی شکسـت من ای سـنگ، پـر بـهم مرسـانکه می کند تپش دل شکسته بـال مرا
فــریـب عــشــوه دنــیــا نــمــی خــورم صــائبنظر به حسن مآل است نه به مال مرا

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج