فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 31 اردیبهشت 1403

شماره ٦٢٢: سفر نزدیک شد، فکر اقامت را ز سر وا کن

سـفـر نزدیک شـد، فـکـر اقـامت را ز سـر وا کـنمــهــیــای وداع آشــیـان شــو، بــال و پــر وا کــننـدارد سـیل بـی زنـهار رحـمـت بـر گـرانـخـوابـانز پـا…

سـفـر نزدیک شـد، فـکـر اقـامت را ز سـر وا کـنمــهــیــای وداع آشــیـان شــو، بــال و پــر وا کــن
نـدارد سـیل بـی زنـهار رحـمـت بـر گـرانـخـوابـانز پـای خـویـش ایـن بـنـد گـران را پـیـشـتـر وا کـن
وداع بــرگ هـسـتــی را بــه ایـام خـزان مـفـکـنچو گل در نوبهار این سست پیمان را ز سر وا کن
تـــرا آســوده آب و دانــه در کــنــج قــفــس داردز آب و دانـه بــگـذر، ایـن گـره از بــال و پــر وا کـن
بـه مسـتـی مگـذران چـون بـلـبـل ایام بـهاران راچو گل گوشی درین بستان به تحقیق خبـر وا کن
نـه ای از لــالـه کــمـتــر در ریـاض دردمـنـدی هـاگریبـانی بـه داغ سـینه سـوز ای بـی جـگر وا کن
بـه سـرو و بـید دامن بـاز کـردن بـی ثـمر بـاشـداگر وا می کنی دامن، بـه نخـل خـوش ثـمر وا کن
اگر چـون نیشـکـر سـنگین دلان پـامال سـازندتتـو از هر بـنـد انگـشـتـی سـر تـنگ شـکـر وا کـن
نمی خواهد بصیرت وحشت از دنیای بی حاصلنداری گـر دل بـیدار، چـشـمـی چـون شـرر وا کـن
بـه راه پـر خـطـر دامان کـوشـش از میان بـگشـابـه منزل چـون رسـی بـند قبـا بـگشـا، کمر وا کن
نداری چـون صدف گر صبـر صائب بـر تـهیدستـیلــب دریــوزه پـــیــش مــردم والـــاگـــهــر وا کـــن

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج