نه طـریق دوسـتـانسـت و نه شـرط مـهربـانیکه بـه دوسـتـان یک دل سر دست بـرفشانیدلم از تـو چـون بـرنجـد کـه بـه وهم درنگـنجـدکـه جـواب تـلـخ گـویی تـو بـ…
| نه طـریق دوسـتـانسـت و نه شـرط مـهربـانی | که بـه دوسـتـان یک دل سر دست بـرفشانی |
| دلم از تـو چـون بـرنجـد کـه بـه وهم درنگـنجـد | کـه جـواب تـلـخ گـویی تـو بـدین شـکـردهانـی |
| نفسـی بـیا و بـنشـین سـخـنی بـگو و بـشـنو | کـه بــه تـشـنـگـی بــمـردم بــر آب زنـدگـانـی |
| غـم دل بـه کـس نگویم کـه بـگـفـت رنگ رویم | تـو بـه صـورتـم نـگـه کـن کـه سـرایـرم بـدانـی |
| عـجــبــت نـیـایـد از مـن سـخــنـان سـوزنـاکـم | عجـبـسـت اگر بـسوزم چـو بـر آتـشم نشانی |
| دل عــارفــان بـــبـــردنــد و قــرار پـــارســایــان | همه شاهدان بـه صورت تو به صورت و معانی |
| نه خـلاف عـهد کردم که حـدیث جـز تـو گفـتـم | هـمـه بــر سـر زبــانـنـد و تـو در مـیـان جـانـی |
| اگـرت بـه هـر کـه دنـیـا بـدهـنـد حـیـف بـاشـد | و گـرت بـه هـر چـه عـقـبـی بـخـرنـد رایگـانـی |
| تـو نـظـیـر مـن بــبـیـنـی و بـدیـل مـن بـگـیـری | عـوض تـو من نیابـم کـه بـه هیچ کـس نمـانی |
| نه عجب کمال حسنت که به صد زبـان بـگویم | کـه هـنـوز پـیش ذکـرت خـجـلـم ز بـی زبـانـی |
| مـده ای رفـیـق پـنـدم کـه نـظـر بـر او فـکـنـدم | تـو مـیان مـا نـدانـی کـه چـه مـی رود نـهانـی |
| مـزن ای عـدو بـه تـیـرم کـه بـدین قـدر نـمـیرم | خـبـرش بـگـو کـه جـانـت بـدهم بـه مـژدگـانی |
| بت من چه جای لیلی که بریخت خون مجنون | اگـر این قـمـر بـبـینـی دگـر آن سـمـر نـخـوانی |
| دل دردمـنـد سـعـدی ز مـحـبـت تـو خـون شـد | نه به وصل می رسانی نه به قتل می رهانی |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
