فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 27 تیر 1403

شماره ٦١٥: همان کسی که به دست کرم سرشت مرا

همان کسی که به دست کرم سرشت مرابـه زیر پـای خم انداخـت همچـو خـشت مرابـه من چـو رشـتـه زنار، کفر پـیچـیده اسـتنــمــی تـــوان بـــدر آورد از کـــشـــت…

همان کسی که به دست کرم سرشت مرابـه زیر پـای خم انداخـت همچـو خـشت مرا
بـه من چـو رشـتـه زنار، کفر پـیچـیده اسـتنــمــی تـــوان بـــدر آورد از کـــشـــت مـــرا
ز شـور عـشـق نمـک در خـمیر من انداخـتبـه دست لطف عزیزی که می سرشت مرا
بـه خود چگونه نپـیچم، که همچو جوهر تـیغز پــیـچ و تــاب بــود خــط ســرنـوشــت مـرا
ز فـیـض سـرمـه حــیـرت دریـن تــمـاشـاگـاهیکی شده است چو آیینه خوب و زشت مرا
ز آه سـرد بــود سـبــزه تــخـم سـوخــتــه راسـیاه روز شـد آن عـاملـی کـه کـشـت مـرا
بـه بـوی پـیرهن از دوسـت صـلح نتـوان کـردکـجــا فــریـب دهـد جــلـوه بــهـشــت مـرا؟
قـبـول سـبـحـه و زنـار نـیـسـت رشـتـه مـنبــه حـیـرتـم بـه چـه امـیـد چـرخ رشـت مـرا
دریــن بـــســـاط مــن آن آدم ســیــه کــارمکــه فــکــر دانــه بــرآورد از بــهــشــت مــرا
چـو عشق، حسن خداداد من جـهانگیرستبــه هـیـچ آیـنـه نـتــوان نـمــود زشــت مــرا
ز شمع اشک و ز پـروانه خـواست خـاکستـرچـو عشـق خـانه بـرانداز می سـرشـت مرا
ز خـاک عـشـق دمیده اسـت دانه ام صـائببــه آتــش رخ گـل مـی تــوان بــرشــت مـرا

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج