فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 31 اردیبهشت 1403

شماره ٦١٣: به دامن برگ عیش از داغ پنهان می توان چیدن

بـه دامـن بـرگ عـیـش از داغ پـنـهـان مـی تـوان چـیـدنگل از گلهای خـوشـبـو در گریبـان می تـوان چـیدناگـر خــود را تــوانـی هـمـچــو شــبــنـم صـاف گـرد…

بـه دامـن بـرگ عـیـش از داغ پـنـهـان مـی تـوان چـیـدنگل از گلهای خـوشـبـو در گریبـان می تـوان چـیدن
اگـر خــود را تــوانـی هـمـچــو شــبــنـم صـاف گـردانـدنبه چشم پاک گل ها زین گلستان می توان چیدن
حـجـابـی نـیـسـت غـیـر از خـیـرگـی گـلـزار عـصـمـت رابـه چشم بـسته گل از روی جانان می توان چیدن
نــظــر گــر بــر جــمــال کــعــبــه بــاشــد رهـنــوردان راگـل بــی خـار از خـار مـغـیـلـان مـی تــوان چـیـدن
ز خـــار بـــی گــل ایــن بـــاغ دشــوارســت دل کــنــدنوگـرنـه از گـل بــی خـار، دامـان مـی تـوان چـیـدن
همین اشکی است کز حسرت به گرد چشم می گرددگـلـی کـز دیدن خـورشـید تـابـان مـی تـوان چـیدن
تــوانـی گـر بــه آب حــلـم کــشــتــن خــشــم را در دلگـل از آتـش چـو ابـراهیم آسـان مـی تـوان چـیدن
گــلــی در راه یـاران گــر ز بــی بــرگــی نــیـفــشــانـیبـه عذر آن خس وخاری بـه مژگان می توان چیدن
هـــمـــیــن بـــرچـــیـــدن دامـــن بـــود از راه آگـــاهـــیگـلـی کـز مـن صـحـرای امـکـان مـی تـوان چـیـدن
گــذشــت از دل شــبـــی دامــن کــشــان زلــف دراز اوهـنـوز از دود تــلـخ آه، ریـحــان مـی تــوان چــیـدن
دریـن عـبــرت سـرا گـر چـشـم عـبـرت بـیـن تـرا بــاشـدز خـاک راه گـوهـرهـای غـلـطـان مـی تـوان چـیدن
اگــر از رنــگ و بـــو صــائب بـــپـــوشــی دیــده ظــاهــردر ایـام خـزان گـل از گـلـسـتـان مـی تـوان چـیـدن

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج