فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 3 اسفند 1402

شماره ٦٠٧: گداخت دیدن آن روی بی نقاب مرا

گــداخــت دیــدن آن روی بــی نــقــاب مــراچـو نـخـل مـوم، نمـی سـازد آفـتـاب مـراجـنـون بــه بــادیـه پـرورده چـون سـراب مـراســـواد شـــهــر بـــود …

گــداخــت دیــدن آن روی بــی نــقــاب مــراچـو نـخـل مـوم، نمـی سـازد آفـتـاب مـرا
جـنـون بــه بــادیـه پـرورده چـون سـراب مـراســـواد شـــهــر بـــود آیــه عـــذاب مـــرا
چـو مـاه نـو بــه تــواضـع ز خـاک مـی گـذرماگـر سـپـهـر دهـد بــوسـه بــر رکـاب مـرا
ز پـنـبــه سـر مـیـنـا بــه حـلـقـم آب چـکـاننـمـی رود بــه گـلـو آب، بـی شـراب مـرا
ز ســـیـــنـــه ام دل پـــرداغ را بـــرون آریـــدکـه سـیر کـرد ز جـان دود این کـبـاب مـرا
کسی بـه موی نیاویخـتـه اسـت خـرمن گلغـم مـیـان تـو دارد بــه پــیـچ و تــاب مـرا
بـه یک دو قطره که خـواهد گهر شدن روزیرهین مـنت خـود گـو مـکـن سـحـاب مـرا
عبـث چـه عمر بـه افسانه می کنی ضایع؟چـو چـشم رخـنه دیوار نیست خـواب مرا
فغان که با همه کاوش که کرد ناخن سعینـشـد گـشـادی ازان غـنـچــه نـقـاب مـرا
چـه ذره ام که بـه خـورشـید همعنان گردم؟بس است گوشه چشمی ازان رکاب مرا
دریــن بــهــار کــه گــل کــرد رازهــا صــائبنـشـد گـشـادی ازان غـنـچــه نـقـاب مـرا

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج