فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 10 خرداد 1403

شماره ٦٠٥: فقیران را به چوب منع از درگاه خود راندن

فــقــیـران را بــه چــوب مــنـع از درگــاه خــود رانـدنبــه شـمـع دولـت بــیـدار بــاشـد دامـن افـشـانـدنمـگــردان روی گــرم از دوســتــان تــا دولـت…

فــقــیـران را بــه چــوب مــنـع از درگــاه خــود رانـدنبــه شـمـع دولـت بــیـدار بــاشـد دامـن افـشـانـدن
مـگــردان روی گــرم از دوســتــان تــا دولـتــی داریکه از یک شمع روشن می توان صد شمع گیراندن
بـه خـاموشـی ز زخـم خـصـم بـد گـوهر مشـو ایمنکـه آب تـیغ طـوفـان مـی کـنـد در وقـت خـوابـانـدن
دهد هر کس بـه ریزش دست خـود در زندگی عادتبـه نقـد جـان بـه آسـانی تـوانـد دسـت افـشـانـدن
بـپـوشـان دیده از خـود، در حـریم وصـل مـحـرم شـوکـه بـا دریا یکـی گردد حـبـاب از چـشـم پـوشـاندن
ز دل زنـگـار غــفــلـت مـی زدایـد صــحــبــت پــاکـانکــه در گــوهـر نـگــردد ســبــز، رنـگ آب از مـانـدن
دل بـــی تـــاب دارد دور بـــاش خـــانــه زاد از خـــودمروت نیسـت ما را چـون سـپـند از بـزم خـود راندن
لطیف افتاده است از بس که آن سیمین بدن صائبخـط نـارسـتـه را زان صـفـحـه رومـی تـوان خـواندن

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج