فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 10 خرداد 1403

شماره ٦٠٥: بیا هر کس که می خواهد که تا با وی گرو بندم

بـیا هر کـس کـه مـی خـواهـد کـه تـا بـا وی گـرو بـنـدمکـه سـنـگ خــاره جــان گـیـرد بــپــیـونـد خــداونـدمهـمـی گـفــتــم بــه گـل روزی زهـی خــنـدان…

بـیا هر کـس کـه مـی خـواهـد کـه تـا بـا وی گـرو بـنـدمکـه سـنـگ خــاره جــان گـیـرد بــپــیـونـد خــداونـدم
هـمـی گـفــتــم بــه گـل روزی زهـی خــنـدان قـلـاوزیمرا گل گفـت می دانی تـو بـاری کز چـه می خـندم
خــیــال شــاه خــوش خــویــم تــبــســم کــرد در رویـمچـنین شـد نسـل بـر نسـلـم چـنین فـرزنـد فـرزنـدم
شه من گفت هر مسکین که عمرش نیست من عمرمبـدین وعـده مـن مـسـکـین امـیـد از عـمـر بـرکـنـدم
دل مـن بـانـگ بـر مـن زد چـه بـاشـد قـدر عـمـری خـودچه منت می نهی بر من تو خود چندی و من چندم
شــهـی کــز لــطــف مـی آیـد اگــر مـنـت نـهـد شــایـدکـه چــاهـی پــرحــدث بــودی مـنـت از زر درآگـنـدم
کــمــر نــابـــســتــه در خــدمــت مــرا تــاج خــرد داد اوتـو خود اندیشه کن بـا خود چـه بـخشد گر بـپـیوندم
یـقــول الـعــشــق لـی ســرا تــنـافــس و اغــتــنـم بــراو لــا تــفــجــر و لــا تــهـجــر و الــا تــبــتئس تــنـدم
هـمـه شـاهـان غـلـامـان را بـه خـرسـنـدی ثـنـا گـفـتـههمـه خـشـم خـداونـدی بـر مـن این کـه خـرسـندم
مضـی فـی صـحـوتـی یومی و فـاض السـکر فی قومیفـاسـرع و اسـقـنی خـمـرا حـمـیرا تـشـبـه الـعـندم
بـــیــا درده یــکـــی جـــامــی پـــر از شـــادی و آرامــیکـه بـنمـایم سـرانجـامی چـو مـخـموران بـپـرسـندم
مــیــازاریــد از خــویـم کــه مــن بــســیــار مــی گــویـمجــهـانـی طـوطـیـان دارم اگـر بــســیـار شـد قـنـدم

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج