فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 31 اردیبهشت 1403

شماره ٥٩٣: به جان دشوار ازان باشد گرانی از جهان بردن

بـه جان دشوار ازان بـاشد گرانی از جهان بـردنکــه گـرد راه مـی بــایـد بــه رســم ارمـغــان بــردندل روشـن نـمـی بــایـد بـه بــزم زاهـدان بــردننــدار…

بـه جان دشوار ازان بـاشد گرانی از جهان بـردنکــه گـرد راه مـی بــایـد بــه رســم ارمـغــان بــردن
دل روشـن نـمـی بــایـد بـه بــزم زاهـدان بــردننــدارد حــاصــلــی آیـیـنــه پــیـش زنــگــیـان بــردن
بـه زخـم خـاری از گل قـانعـم ای بـوسـتـان پـیرامـروت نـیـســت دامـان تــهـی از گـلـسـتــان بــردن
دل بـی غـم نـمـی آید بـه کـار عـاشـقـان، ورنـهبـه جـامی زنگ چـندین ساله از دل می تـوان بـردن
مـرا از نـارسـایی های طـالـع در چـنین فـصـلـیز بــی بــال و پــری بــایـد بــســر در آشـیـان بــردن
ز عـریانی اسـت مجـنون مرا این غـم کـه نتـواندبــه دامـن ســنـگ از صـحــرا بــرای کـودکـان بــردن
نشد چون شانه از زلفش نصیبم جز سیه روزیمـرا دسـت تـهـی مـی بـایـد از هـنـدوسـتـان بـردن
ز بـی دردی مـگـر بـنـدنـد چـشـم عـنـدلـیبـان راوگرنه سخت بی رحمی است گل از گلستان بردن
تـوان از سنگ رگ چون مو بـرآورد از خمیر آسانولی سخـت است از خـوان لئیمان استـخوان بـردن
تـو دور افـتـاده ای از وادی وحـدت، نـمـی دانـیکه فیض کعبـه از سـنگ نشان هم می تـوان بـردن
چـو یار آمـد زمین بـوسـیدم از عـالـم بـدر رفـتـمکه خجلت بـر کریمان مشکل است از میهمان بردن
ز رفـتـن خـرده جـان را که مانع می تـواند شـد؟روانــی را مــیــســر نــیــســت از ریــگ روان بــردن
بــجــان آورد مــجــنـون مـرا زخــم زبــان صــائببـه کـام شـیـر مـی بــایـد پـنـاه از دشـمـنـان بــردن
نمی سـوزد زبـان را گر چـه صـائب گفـتـن آتـشنـمـی بــایـد بـه جـرأت نـام عـاشـق بـر زبــان بـردن
ازان قـانـع بـه غـربـت از وطـن گـردیده ام صـائبکــه گـرد راه مـی بــایـد بــه رســم ارمـغــان بــردن

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج