فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 26 فروردین 1403

شماره ٥٩٢: مده به چشم و دل خویش راه، غفلت را

مده بـه چـشـم و دل خـویش راه، غـفلت رابــه خــلــوت لــحــدانـداز خــواب راحــت رانـگــاه دار بــه دســت دعــای مـظــلــومــانعــنــان تــوســن چــابـ…

مده بـه چـشـم و دل خـویش راه، غـفلت رابــه خــلــوت لــحــدانـداز خــواب راحــت را
نـگــاه دار بــه دســت دعــای مـظــلــومــانعــنــان تــوســن چــابــک خــرام دولــت را
چـو طـوق فـاخـتـه جـویای سـرو قدی بـاشبـه هـر شـکـار مـیـفـکـن کـمـنـد وحـدت را
کمند وحشی رم کرده، بستن چشم استتــغـافـل اســت عـلـاج آن رمـیـده الـفـت را
بــه گــنـج هـای گــهـر ســرفــرو نـمــی آردکـی کـه یـافـت ســر رشــتــه قـنـاعــت را
جـنون کـامـل مـا از بـهار مـسـتـغـنی اسـتچه حاجت است نمک، شورش قیامت را؟
ز دسـت بـسـتـه گـره وا نمـی شـود صـائبمکن دراز بـه هر سفله، دسـت حـاجـت را

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج