فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 31 اردیبهشت 1403

شماره ٥٨٧: دفع مده دفع مده من نروم تا نخورم

دفــع مــده دفــع مــده مــن نـروم تــا نــخــورمعشوه مده عشوه مده عشوه مسـتـان نخـرموعـده مـکـن وعـده مکـن مـشـتـری وعـده نیمیــا بــدهــی یـا ز دکــ…

دفــع مــده دفــع مــده مــن نـروم تــا نــخــورمعشوه مده عشوه مده عشوه مسـتـان نخـرم
وعـده مـکـن وعـده مکـن مـشـتـری وعـده نیمیــا بــدهــی یـا ز دکــان تــو گــروگــان بــبــرم
گـر تـو بـهـایـی بـنـهـی تـا کـه مـرا دفـع کـنـیرو که بـجز حق نبـری گر چه چنین بـی خبـرم
پــرده مـکـن پــرده مـدر در سـپــس پــرده مـروراه بــــده راه بــــده یـــا تـــو بــــرون آ ز حـــرم
ای دل و جـان بــنـده تـو بــنـد شـکـرخـنـده تـوخـنده تـو چـیسـت بـگو جـوشـش دریای کـرم
طــالــع اســتــیـز مــرا از مــه و مــریــخ بــجــوهمچـو قـضـاهای فـلـک خـیره و اسـتـیزه گـرم
چـرخ ز اسـتـیزه من خـیره و سـرگشـتـه شـودزانک دو چـندان که ویم گر چه چنین مختـصرم
گر تـو ز من صرفه بـری من ز تو صد صرفه بـرمکیسـه بـرم کاسـه بـرم زانک دورو همچـو زرم
گـر چـه دورو هـمـچـو زرم مـهـر تـو دارد نـظـرماز مـه و از مـهـر فــلـک مـه تــر و افـلـاک تــرم
لـاف زنـم لـاف کـه تــو راسـت کـنـی لـاف مـرانـاز کــنـم نـاز کــه مـن در نـظــرت مـعــتــبــرم
چه عجب ار خوش خبرم چونک تو کردی خبرمچه عجب ار خوش نظرم چونک تویی در نظرم
بـر همـگـان گـر ز فـلـک زهر بـبـارد همه شـبمن شـکـر اندر شـکـر اندر شـکـر اندر شـکـرم
هر کسـکی را کسـکی هر جـگری را هوسـیلـیـک کـجـا تــا بــه کـجـا مـن ز هـوایـی دگـرم
مـن طـلـب انـدر طـلـبـم تـو طـرب انـدر طـربـیآن طـربـت در طـلـبـم پـا زد و بـرگـشـت سـرم
تـیـر تــراشـنـده تــویـی دوک تــراشـنـده مـنـمماه درخـشـنده تـویی من چـو شـب تـیره بـرم
مـیـر شــکــار فــلــکــی تــیـر بــزن در دل مــنور بـزنـی تـیر جـفـا همـچـو زمـین پـی سـپـرم
جـمـلـه سـپـرهای جـهان بـاخـلـل از زخـم بـودبـی خـطـر آن گاه بـوم کز پـی زخـمت سـپـرم
گیج شد از تـو سـر من این سر سرگشتـه منتــا کــه نـدانـم پــســرا کـه پــســرم یـا پــدرم
آن دل آواره مـــن گـــر ز ســـفـــر بــــازرســــدخــانــه تــهـی یـابــد او هـیـچ نــبــیـنــد اثــرم
سـرکه فشانی چـه کنی کآتـش ما را بـکشیکآتـشم از سـرکه ات افزون شود افزون شررم
عـشـق چـو قـربـان کـندم عـید من آن روز بـودور نـبــود عــیـد مـن آن مـرد نـیـم بــلـک غــرم
چـون عـرفه و عید تـویی غره ذی الحـجـه منمهـیـچ بــه تـو درنـرسـم وز پـی تـو هـم نـبــرم
بــاز تــوام بــاز تـوام چـون شـنـوم طـبــل تـو راای شه و شـاهنشه من بـاز شـود بـال و پـرم
گر بـدهی می بـچـشـم ور ندهی نیز خـوشـمسـر بـنهم پـا بـکشـم بـی سـر و پـا می نگرم

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج