فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 31 اردیبهشت 1403

شماره ٥٨٥: اگر بر زخم کافر نعمتان باشد گران پیکان

اگـر بــر زخـم کـافـر نـعـمـتـان بــاشـد گـران پــیـکـانزبــان شــکــر گــردد زخــم مــا را در دهــان پــیــکــاندل از دل بــرگـرفـتــن سـخــت دشـوارس…

اگـر بــر زخـم کـافـر نـعـمـتـان بــاشـد گـران پــیـکـانزبــان شــکــر گــردد زخــم مــا را در دهــان پــیــکــان
دل از دل بــرگـرفـتــن سـخــت دشـوارسـت یـاران رابـه آسـانـی چـسـان دل دسـت بــردارد ازان پـیـکـان؟
ز شــادی در حــریـم دلـگـشــای ســیـنـه عــاشــقبـه شـکر خـنده چـون سـوفـان بـگشـاید دهان پـیکان
سـر تـسلیم چـون مردان بـه جـیب خـاکسـاری کشکــه دارد از ســرافــرازی هــدف را بــر زبــان پــیـکــان
بـه هـمـت مـی بـرنـد از پـیش کـار خـویش اهـل دلگشـود از غـنچـه نشـکفـتـه ای صـد گلسـتـان پـیکان
بــه هـر جــانـب کــه رو آرد گـشــایـش در قــدم داردیـکـی کـرده اسـت تـا از راسـتـی دل بـا زبـان پـیکـان
نشسته است آنچنان در سینه ام پهلوی هم تیرشکـه ننشـیند بـه تـرکـش پـهلـوی هم آنـچـنـان پـیکـان
گـرانان را کـشـد منزل بـه خـود پـیش از سـبـکـبـارانکـه پـیـش از بـال تـیـر آیـد بـه آغـوش نـشـان پـیـکـان
ز اهــل دل مــجـــو زیــر فــلــک آســـایــش خـــاطــردل خــود مـی خـورد در خــانـه تــنـگ کـمـان پــیـکـان
ازان دل را نــمــی ســازم هـدف پــیـش خــدنــگ اوکــه تــرســم آب گــردد در دل گــرمــم روان پــیـکــان
نــگــردانــیـد دل جــا در تــن مــن از گــرانــخــوابــیچه حرف است اینکه در یکجا نمی گیرد مکان پیکان؟
مـخـور از سـاده لـوحــی روی دسـت گـلـشـن دنـیـاکـه دارد غـنـچـه اش در روی دل صـائب نـهـان پـیکـان

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج