فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 8 خرداد 1403

شماره ٥٨٤: تا کی به حبس این جهان من خویش زندانی کنم

تا کی به حبس این جهان من خویش زندانی کنموقـت اسـت جـان پــاک را تــا مـیـر مـیـدانـی کـنـمبــیـرون شــدم ز آلــودگــی بــا قــوت پــالــودگــیاوراد خـ…

تا کی به حبس این جهان من خویش زندانی کنموقـت اسـت جـان پــاک را تــا مـیـر مـیـدانـی کـنـم
بــیـرون شــدم ز آلــودگــی بــا قــوت پــالــودگــیاوراد خـود را بـعـد از این مـقـرون سـبـحـانـی کـنـم
نـیـزه بـه دسـتـم داد شـه تـا نـیزه بـازی هـا کـنـمتا کی به دست هر خسی من رسم چوگانی کنم
آن پـادشـاه لـم یـزل داده سـت مـلـک بــی خـلـلبــاشــد بــتــر از کــافــری گــر یـاد دربــانـی کــنـم
چون این بنا بـرکنده شد آن گریه هامان خنده شدچـون در بـنـا بــسـتـم نـظـر آهـنـگ دربــانـی کـنـم
ای دل مــرا در نـیـم شــب دادی ز دانـایـی خــبــراکـنـون بـه تـو در خـلـوتـم تـا آنـچ مـی دانـی کـنـم
در چـاه تـخـمی کـاشـتـن بـی عـقـل را بـاشـد روااین جـا بـه داد عـقـل کـل کـشـت بـیـابـانـی کـنـم
دشـوارهـا رفـت از نـظـر هـر ســد شـد زیـر و زبــربـر جـای پـا چـون رسـت پـر دوران بـه آسـانی کنم
در حــضـرت فـرد صــمـد دل کـی رود ســوی عـدددر خـوان سـلطـان ابـد چـون غـیر سـرخـوانی کـنم
تـا چـند گویم بـس کـنم کـم یاد پـیش و پـس کنمانـدر حـضـور شـاه جـان تـا چـنـد خـط خـوانی کـنم

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج