فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 22 تیر 1403

شماره ٥٦٦: سیل را گنج شمارد دل ویرانه ما

ســـیــل را گــنــج شـــمــارد دل ویــرانــه مــابـرق را تـنگ در آغـوش کـشـد دانه مااز دل و چـشـم بــود شـیـشـه و پــیـمـانـه مـانه فلک موج حبابی است …

ســـیــل را گــنــج شـــمــارد دل ویــرانــه مــابـرق را تـنگ در آغـوش کـشـد دانه ما
از دل و چـشـم بــود شـیـشـه و پــیـمـانـه مـانه فلک موج حبابی است ز میخانه ما
دو جــهـان در نـظـر مـا دو صـف مـژگـان اسـتنـور حـل کـرده بـود بـاده مـیـخـانـه مـا
شکوه در مشرب ما سوخـتـه جـانان کفرستشمع داغ است ز خاموشی پـروانه ما
زیـر شـمـشـیـر حــوادث مـژه بــر هـم نـزنـیـمبـر رخ سیل گشاده اسـت در خـانه ما
مـهـره گـل پـی بـازیچـه اطـفـال خـوش اسـتدل صـد پـاره بـود سـبـحـه صد دانه ما
روزگـاری اســت کـه در دیـر مـغــان مـی ریـزدآب بـر دسـت سـبـو، گریه مستـانه ما
نسبت سیل به این خانه و مهتاب یکی استدشـمن از دوسـت نداند دل دیوانه مـا
عیش در کلبـه ما بـی سرو پـایان فرش اسـتمـی رود رو بـه قـفـا سـیل ز ویرانه مـا
گــردبـــادی شـــود و دامــن صـــحـــرا گــیــردگـر بــه دیـوار فـتــد سـایـه دیـوانـه مـا
تـیره روزیم ولـی شـب همه شـب می سـوزدشـمـع کـافـوری مـهتـاب بـه ویرانه مـا
پـــرده گـــوش اگـــر بـــال ســـمـــنــدر گـــرددتــب کـنـد از اثــر گـرمـی افـسـانـه مـا
روی در دامـن صــحــرای جــنـون آورده اســتکعبـه از حـسـن خـداداد صـنمخـانه ما
نـیـســت در عــالـم انـصــاف عــزیـزی صــائبآشـنایی کـه شـود مـعـنی بـیگـانه مـا

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج