هـمـی بـیـنـیـم سـاقـی را کـه گـرد جـام مـی گـرددز زر پـخـتـه بـویـی بــر کـه سـیـم انـدام مـی گـردددگـر دل دل نـمـی بــاشــد دگـر جــان مـی نـیـارامـ…
| هـمـی بـیـنـیـم سـاقـی را کـه گـرد جـام مـی گـردد | ز زر پـخـتـه بـویـی بــر کـه سـیـم انـدام مـی گـردد |
| دگـر دل دل نـمـی بــاشــد دگـر جــان مـی نـیـارامـد | کـه آن مـاه دل و جـان هـا بـه گـرد بــام مـی گـردد |
| چــو خـرمـن کـرد مـاه مـا بــر آن شـد تــا بــسـوزانـد | چـو پـخـتـه کـرد جـان ها را بـه گـرد خـام می گردد |
| دل بـیچـاره مفـتـون شـد خـرد افـتـاد و مـجـنون شـد | بـه دسـت اوسـت آن دانه چـه گـرد دام مـی گـردد |
| ز گردش فارغـسـت آن مه چـه منزل پـیش او چـه ره | بــرای حــاجــت مـا دان کــه چــون ایـام مـی گـردد |
| شـهی کـه کـان و دریاها زکـات از وی همی خـواهند | بــه گـرد کـوی هـر مـفــلـس بــرای وام مـی گـردد |
| از این جـمـلـه گـذر کـردم بـده سـاقـی یکـی جـامی | ز انـعـامـت کـه ایـن عـالـم بـر آن انـعـام مـی گـردد |
| شـبــی گـفـتــی بــه دلـداری شـبــت را روز گـردانـم | چـو سـنـگ آسـیـا جـانـم بــر آن پـیـغـام مـی گـردد |
| به لطف خویش مستش کن خوش جام الستش کن | خـراب و می پـرسـتـش کـن که بـی آرام می گردد |
| گـشـا خـنـب حـقـایـق را بـده بـی صـرفـه عـاشـق را | مـی آشـامـش کـن ایرا دل خـیال آشـام می گـردد |
| بـده زان بـاده خـوش بـو مـپـرسـش مسـتـحـقـی تـو | ازیـرا آفــتــابــی کــه هــمــه بــر عــام مــی گــردد |
| نـهـان ار رهـزنـی بــاشـد نـهـان بـیـنـا بــبـر حـلـقـش | چـه نقصـان قهرمانت را که چـون صمصام می گردد |
| اگــر گــبــرم اگــر شــاکــر تــویــی اول تــویــی آخــر | چو تو پنهان شوی شادی غم و سرسام می گردد |
| دلـم پـرسـت و آن اولـی کـه هم تـو گـویی ای مولی | حـدیث خـفـتـه ای چـه بـود که بـر احـلام می گردد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
