فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 10 خرداد 1403

شماره ٥٤٧: تو را سعادت بادا در آن جمال و جلال

تــو را سـعـادت بــادا در آن جـمـال و جــلـالهـزار عـاشـق اگـر مـرد خـون مـات حــلـالبـه یک دمم بـفـروزی بـه یک دمم بـکـشـیچـو آتـشـیم بـه پـیش تـو ای…

تــو را سـعـادت بــادا در آن جـمـال و جــلـالهـزار عـاشـق اگـر مـرد خـون مـات حــلـال
بـه یک دمم بـفـروزی بـه یک دمم بـکـشـیچـو آتـشـیم بـه پـیش تـو ای لطیف خـصال
دل آب و قـالب کـوزه سـت و خـوف بـر کوزهچو آب رفت به اصلش شکسته گیر سفال
تــو را چـگـونـه فـریـبــم چـه در جــوال کـنـمکـه اصـل مـکـر تـویی و چـراغ هـر مـحـتـال
تـــو در جـــوال نــگــنــجــی و دام را بـــدریکه دیده اسـت که شـیری رود درون جـوال
نه گربه ای که روی در جوال و بـسته شویکـه شـیر پـیش تـو بـر ریگ مـی زند دنبـال
هــزار صــورت زیــبـــا بـــرویــد از دل و جــانچـو ابــر عـشـق تـو بــاریـد در بــی امـثـال
مــثـــال آنــک بـــبـــارد ز آســـمـــان بـــارانچو قبـه قبـه شود جوی و حوض و آب زلال
چـه قـبــه قـبـه کـز آن قـبـه هـا بــرون آیـنـدگل و بـنفشه و نسرین و سنبـل چـو هلال
بـگـویـمـت کـه از ایـن هـا کـیـان بـرون آیـنـدشـنودم از تـکـشـان بـانـگ ژغـرغ خـلـخـال
ردای احــمـد مـرســل بــگـیـر ای عــاشــقصـلـای عـشـق شـنـو هر دم از روان بـلـال
بـهل مرا کـه بـگـوییم عـجـایبـت ای عـشـقدری گـشـایـم در غـیـب خــلـق را ز مـقـال
همه چو کوس و چو طبلیم دل تهی پیشتبــرآوریـم فـغـان چــون زنـی تــو زخـم دوال
چــگــونــه طــبـــل نــپـــرد بـــپـــر کــرمــنــاکه بـاشدش چـو تـو سلطان زننده و طبـال
خـود آفـتـاب جـهـانـی تـو شـمـس تـبـریـزیولی مدام نه آن شـمس کو رسـد بـه زوال

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج