یار ار بـچـشـم مسـت سـوی ما نظـر کـنددل پـیش تـیغ غـمزه او جـان سـپـر کندآن کــو زکــبــر مـی نـنـهـد پــای بــر گـهـربـرمن که خاک کوی شدم کی گذر کندب…
| یار ار بـچـشـم مسـت سـوی ما نظـر کـند | دل پـیش تـیغ غـمزه او جـان سـپـر کند |
| آن کــو زکــبــر مـی نـنـهـد پــای بــر گـهـر | بـرمن که خاک کوی شدم کی گذر کند |
| بـــی مــهــر مــاه طــلــعــت او آفــتــاب را | آن نور نی کـه مـشـعـلـه صـبـح بـرکـند |
| ای دوسـت دسـت تـربـیت ولطـف وا مگیر | زآنکس که حـق گزاری پـایت بـسـر کند |
| جــویـای روز وصـل تــرا خـواب شـد حــرام | مشتاق مه بـشب چو ستاره سهر کند |
| مارا هوای عشق تـو از جـای بـبـرد وخـاک | گـر همرهی چـو بـاد بـیابـد سـفـر کـند |
| گر ماجـرای عـشـق تـو زین سـان بـود درو | صــوفــی روح خــرقـه قـالـب بــدر کـنـد |
| در راه عـشـق مرد چـو مـالـی زدسـت داد | خـاکـی کـه زیـر پـاش بــود کـار زر کـنـد |
| هجـر تـو گر بـسوختـن دل چو آتـش است | آتـش زسـوز سـینه عـاشـق حـذر کـنـد |
| آتــش بــروزهـا نـکــنـد آنـچــه در شــبــی | عــاشــق بآب دیـده و آه ســحــر کــنـد |
| ناخفته شب زشوق تو آن روز دست وصل | در دامـنـت زند کـه سـر از خـاک بـرکـند |
| ای بــخــت ازآن مـکـارم آنـک تــوقـعـسـت | صعبست اگر بگویم وسهلست اگر کند |
| چــون تــلـخ کـام کـرد مـن شـور بــخـت را | انـدر دهانم از لـب شـیرین شـکـر کـنـد |
| وصـل نگـار کـو کـه مـرا وقـت خـوش شـود | فـصـل بـهـار کـو کـه درخـتـی زهر کـنـد |
| امـــیـــدوار بـــاش بـــروز وصـــال ســـیــف | می دان یقـین کـه ناله شـبـها اثـر کـند |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
