فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 31 اردیبهشت 1403

شماره ٥٣٣: هر آن کو صبر کرد ای دل ز شهوت ها در این منزل

هــر آن کــو صــبــر کــرد ای دل ز شــهــوت هــا در ایــن مــنــزلعوض دیدسـت او حـاصل بـه جـان زان سـوی آب و گلچـــو شـــخـــصـــی کـــو دو زن دارد یـ…

هــر آن کــو صــبــر کــرد ای دل ز شــهــوت هــا در ایــن مــنــزلعوض دیدسـت او حـاصل بـه جـان زان سـوی آب و گل
چـــو شـــخـــصـــی کـــو دو زن دارد یــکــی را دل شـــکـــن داردبــدان دیـگـر وطـن دارد کـه او خــوشــتــر بــدش در دل
تــو گــویــی کــایــن بــدیــن خــوبــی زهــی صــبــر وی ایــوبــیوزین غـبـن اندر آشـوبـی کـه این کـاریسـت بـی طـایل
و او گــویــد ز ســـرمــســـتـــی کـــه آن را تـــو بـــدیــدســـتـــیکه آن علوسـت و تـو پـسـتـی که تـو نقصی و آن کامل
بــــــدو گـــــر بــــــاز رو آرد و تــــــخـــــم دوســـــتــــــی کـــــاردحــجــابــی آن دگـر دارد کـز ایـن سـو رانـد او مـحــمـل
چـــو بـــاز آن خـــوب کـــم نــازد و بـــا ایــن شـــخـــص درســـازددگــربــار او نـپــردازد از ایـن ســون رخــت دل حــاصــل
ســــر رشـــتــــه صـــبــــوری را بــــبــــیـــن بــــگـــذار کـــوری رابـبـیـن تـو حـسـن حـوری را صـبـوری نـبـودت مـشـکـل
هـمـه کـدیـه از ایـن حــضــرت بــه ســجــده و وقــفــه و رکـعــتبــرای دیــد ایـن لــذت کــز او شــهــوت شــود حــامــل
بــــفــــرمـــا صــــبــــر یـــاران را بــــه پــــنـــدی حــــرص داران رابـمـشـنـو نـفـس زاران را مـبـاش از دسـت حـرص آکـل
کــســی را چــون دهــی پـــنــدی شــود حــرص تــو را بـــنــدیصــبــوری گــرددت قــنـدی پــی آجــل در ایـن عــاجــل
ز بی چون بین که چون ها شد ز بی سون بین که سون ها شدز حلمی بـین که خون ها شد ز حـقی چـند گون بـاطل
حـــروف تـــخـــتـــه کـــانـــی بــــدیـــن تأویـــل مـــی خـــوانـــیخــلـاصـه صــبــر مـی دانـی بــر آن تأویـل شــو عـامـل
صــبـــوری کــن مــکــن تــیــزی ز شــمــس الــدیــن تــبـــریــزیبشر خسپی ملک خیزی که او شاهیست بس مفضل

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج