فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 31 اردیبهشت 1403

شماره ٥٣٢: مهم را لطف در لطفست از آنم بی قرار ای دل

مهم را لطـف در لطـفـسـت از آنم بـی قـرار ای دلدلــم پــرچــشــمـه حــیـوان تــنـم در لــالـه زار ای دلبـه زیر هر درخـتـی بـین نـشـسـتـه بـهر روی شـهمـ…

مهم را لطـف در لطـفـسـت از آنم بـی قـرار ای دلدلــم پــرچــشــمـه حــیـوان تــنـم در لــالـه زار ای دل
بـه زیر هر درخـتـی بـین نـشـسـتـه بـهر روی شـهمـلـیـحـی یوسـفـی مـه رو لـطـیـفـی گـلـعـذار ای دل
فــکـنـده در دل خــوبــان روحــانـی و جــســمـانـیز عـشـق روح و جـسـم خـود ز سـوداها شـرار ای دل
درآکـــنـــده ز شـــادی هــا درون چـــاکـــران خـــودمــثـــال دانــه هــای در کــه بـــاشـــد در انــار ای دل
بـه بـزم او چـو مسـتـان را کـنار و لـطـف ها بـاشـدبــگـیـرد آب بــا آتــش ز عــشــقـش هـم کـنـار ای دل
در آن خـلـوت کـه خـوبـان را بـه جـام خـاص بـنـوازدبــود روح الـامـیـن حـارس و خـضـرش پــرده دار ای دل
چـو از بـزمـش بـرون آید کـمـینه چـاکـرش سـکـرانز ملک و ملک و تـخـت و بـخـت دارد ننگ و عار ای دل
جـهان بـسـتـان او را دان و این عالم چـو غاری دانبــرون آرد تــو را لـطــفـش از ایـن تــاریـک غــار ای دل
گـلسـتـان ها و ریحـان ها شـقـایق های گـوناگـونبــنـفــشــه زارهـا بــر خــاک و بــاد و آب و نــاز ای دل
که این گل های خـاکی هم ز عکس آن همی رویدتو خاکی می خوری این جا تو را آن جا چه کار ای دل
بـزن دسـتـی و رقصـی کن ز عـشـق آن خـداوندانکـه چـون بـوسـی از او یـابـی کـنـد آفـت کـنـار ای دل
بـه جـان پـاک شـمـس الـدیـن خـداونـد خـداونـدانکـه پــرهـا هـم از او یـابــی اگـر خـواهـی فـرار ای دل
بـه خـاک پـای تـبـریـزی کـه اکـسـیـرسـت خـاک اوکـه جـان ها یابـی ار بـر وی کـنی جـانی نـثـار ای دل
کـنـون از هـجـر بـر پـایم چـنـین بـنـدیسـت از آتـشز یـادش مـسـت و مـخـمـورم اگـر چــنـدم نـزار ای دل
مـثـال چـنـگ مـی بــاشـم هـزاران نـغـمـه هـا داردبــه لـحــن عــشــق انـگـیـزش وگــر نـالـیـد زار ای دل
به سودای چنان بـختی که معشوق از سر دستیبــه دســتــم داده بــود از لـطـف دنـبــال مـهـار ای دل
بــگــرد مـرکــبــم بــودی بــه زیـر ســایـه آن شــاههزاران شـاه در خـدمـت بـه صـف هـا در قـطـار ای دل
از ایـن ســو نـه از آن سـوی جــهـان روح تــا دانـیکه آن جـا که نه امسالست و آن سالست پـار ای دل
چـو دیدم من عنایت ها ز صـدر غیب شـمس الدینشـدم مغـرور خـاصـه مسـت و مـجـنون خـمـار ای دل
چـنـان حـلـمـی و تـمـکـینی چـنان صـبـر خـداوندیکــه انــدر صــبـــر ایــوبـــش نــتــانــد بــود یــار ای دل
عنان از من چنان برتافت جایی شد که وهم آن جابـه جـسـم او نیابـد راه و نی چـشـمـش غـبـار ای دل
بــه درگــاه خــدا نــالــم کــه ســایــه آفــتــابــی رابـه مـا آرد کـه دل را نـیـسـت بـی او پـود و تـار ای دل
امـیـدسـت ای دل غـمـگـین کـه نـاگـاهـان درآید اوتـو این جـان را بـه صـد حـیله همی کـن داردار ای دل

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج