فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 31 اردیبهشت 1403

شماره ٥١: وقتی خوشست ما را لابد نبید باید

وقـتــی خــوشـسـت مـا را لـابــد نـبــیـد بــایـدوقتی چنین به جانی جامی خرید بـایدمـــا را نـــبـــیــد و بـــاده از خـــم غـــیـــب آیــدما را مقام و…

وقـتــی خــوشـسـت مـا را لـابــد نـبــیـد بــایـدوقتی چنین به جانی جامی خرید بـاید
مـــا را نـــبـــیــد و بـــاده از خـــم غـــیـــب آیــدما را مقام و مجـلس عرش مجـید بـاید
هـر جـا فـقـیـر بـیـنـی بــا وی نـشـسـت بــایـدهـر جـا زحـیر بـینـی از وی بـریـد بـایـد
بــگـریـز از آن فــقــیـری کـو بــنـد لـوت بــاشــدمـا را فـقـیر مـعـنـی چـون بـایزیـد بـاید
از نــور پـــاک چــون زاد او بـــاز پـــاک خــواهــدو آنـک از حـدث بـزایـد او را پـلـیـد بـاید
امــا چــو قــلــب و نـیـکــو مـانـنـده انـد بــا هـمپــیـش چــراغ یـزدان آن را گـزیـد بــایـد
بــر دل نـهـاد قــفــلـی یـزدان و خــتــم کـردشاز بـهر فـتـح این در در غـم طـپـید بـاید
سگ چون به کوی خسبد از قفل در چه باکشاصـحـاب خـانـه هـا را فـتـح کـلـید بـاید
ســالــی دو عــیــد کــردن کــار عــوام بــاشــدما صـوفیان جـان را هر دم دو عید بـاید
جــان گــفــت مــن مــریــدم زایــنــده جــدیــدمزایــنــدگــان نــو را رزق جــدیــد بــایــد
مـا را از آن مـفــازه عــیـشــیـســت تــازه تــازهآن را کـه تــازه نـبــود او را قـدیـد بــایـد
ای آمــده چـــو ســردان انــدر ســمــاع مــردانزنـده ز شـخـص مـرده آخـر بـدیـد بـایـد
گر زانک چـوب خـشـکی جـز ز آتـشی نخـنبـیور زانک شاخ سـبـزی آخـر خـمید بـاید
آن ذوق را گـــرفـــتـــم پـــســـتـــان مــادر آمــدبــنـهـاد در دهـانـت آخــر مـکـیـد بــایـد
خــامـش کـه در فـصـاحــت عـمـر عـزیـز بــردیدر روضه خـموشـان چـندی چـرید بـاید
ای شـمـس حـق تـبـریز در گـفـتـنـم کـشـیدیروزی دو در خموشی دم درکشید باید

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج