چــه جــرم رفـت کـه بــا مـا سـخـن نـمـی گـویـیجـنـایـت از طـرف مـاسـت یـا تــو بــدخـویـیتـــو از نــبـــات گــرو بـــرده ای بـــه شــیــریــنــیبــه…
| چــه جــرم رفـت کـه بــا مـا سـخـن نـمـی گـویـی | جـنـایـت از طـرف مـاسـت یـا تــو بــدخـویـی |
| تـــو از نــبـــات گــرو بـــرده ای بـــه شــیــریــنــی | بــه اتــفــاق ولــیــکــن نــبـــات خــودرویــی |
| هــزار جـــان بـــه ارادت تـــو را هــمــی جــویــنــد | تـو سـنگ دل بـه لـطـافـت دلی نمی جـویی |
| ولـیـک بــا هـمـه عــیـب از تــو صــبــر نـتــوان کـرد | بـیـا و گـر هـمـه بـد کـرده ای کـه نـیـکـویـی |
| تـــو بـــد مــگــوی و گــر نــیــز خــاطــرت بـــاشــد | بـگـوی از آن لب شـیرین کـه نیک می گویی |
| گــلــم نــبـــایــد و ســروم بـــه چـــشــم درنــایــد | مـرا وصــال تــو بــایـد کــه ســرو گـلـبــویـی |
| هـزار جـامـه سـپــر سـاخـتــیـم و هـم بــگـذشـت | خــدنـگ غــمـزه خــوبــان ز دلـق نـه تــویـی |
| بــه دســت جــهـد نـشــایـد گــرفــت دامــن کــام | اگـر نـخـواهـدت ای نـفـس خـیره مـی پـویی |
| درست شد که به یک دل دو دوست نتوان داشت | بـه تـرک خـویش بـگـوی ای کـه طـالب اویی |
| هـمـیـن کـه پــای نـهـادی بــر آســتــانـه عـشــق | به دست باش که دست از جهان فروشویی |
| درازنــای شـــب از چـــشـــم دردمـــنــدان پـــرس | تــو قـدر آب چــه دانـی کـه بــر لـب جــویـی |
| ز خــاک ســعــدی بــیــچــاره بــوی عــشــق آیــد | هـزار سـال پـس از مـرگـش ار بـه یـنـبـویـی |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
