دلـم کـه بـسـتـه تـعـلـق بـه زلـف پـرچـینـیکبـوتـری است معلق بـه چـنگ شاهینیز مـاه چــاردهـی روزگـار مـن ســیـه اســتکـه آفــتــاب فــلـک را نـکـرده ت…
| دلـم کـه بـسـتـه تـعـلـق بـه زلـف پـرچـینـی | کبـوتـری است معلق بـه چـنگ شاهینی |
| ز مـاه چــاردهـی روزگـار مـن ســیـه اســت | کـه آفــتــاب فــلـک را نـکـرده تــمـکـیـنـی |
| مرا نهایت شادی است با تو ای غم دوست | کـه دوســتــدار قــدیـم و نـدیـم دیـریـنـی |
| سـپـهـر بـا همـه بـی مـهریش بـه مـهر آمـد | هـنـوز بـا مـن بـی دل تـو بـر سـر کـیـنـی |
| غـمت کشـیده بـه خـون کافـر و مسـلمان را | تـو جـور پـیشـه نـدانـم کـه در چـه آیینـی |
| بـــلــای مــردم دانــا ز چـــشـــم فــتـــانــی | کـمـنـد گـردن دلـهـا ز جـعـد مـشـکـیـنـی |
| مـگـر ز شــام فـراق تــو اطــلـاعـی داشــت | که دل به صبـح وصالت نداشت تسکینی |
| چـگـونه نیش تـو عـشـاق تـنگ دل نـخـورنـد | کـه صـاحـب دهن تـنـگ و لـعـل نوشـینی |
| هـمـه فــدای تــو کـردنـد جــان شــیـریـن را | چه شاهدی تـو که بـهتـر ز جان شیرینی |
| معاشر تـو ز گل گشت بـاغ مستـغنی است | کـه بــوسـتـان گـل و نـوبــهـار نـسـریـنـی |
| بـه سرکشی تـو ای گلبـن شکفتـه خـوشم | که بـر گلت نرسد دسـت هیچ گل چـینی |
| شـمـایـل تــو بــه حــدی رسـیـد در خـوبــی | کــه قــابــل نـظــر شــاه نـاصــرالــدیـنـی |
| ســر مـلــوک عــجــم مــالــک خــزایـن جــم | کــه زر دریـغ نـدارد ز هـیـچ مـســکـیـنـی |
| قـبـای سـلـطـنـتـش را چـنـان بـریـده خـدای | که هست اطلس گردون ز دامنش چینی |
| فروغی این همه شیرین کلام بـهر چـه شـد | مگر که از لب خـسـرو شنیده تـحـسینی |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
