زخــاک کــوی تــوبــوی هـوا مــعــطــر شــدز نور روی تـو شـب همچـو مه منور شدچـو عـشـق تـو بـزمـین زآسـمـان فـرود آمـدزمـیـن زشـادی آن تـا بآسـمـان بـ…
| زخــاک کــوی تــوبــوی هـوا مــعــطــر شــد | ز نور روی تـو شـب همچـو مه منور شد |
| چـو عـشـق تـو بـزمـین زآسـمـان فـرود آمـد | زمـیـن زشـادی آن تـا بآسـمـان بــرشـد |
| بـیمن عشق تـو دیدم که روح پـاک چـوطفل | مـسـیح وار بـگـهواره در سـخـن ور شـد |
| نشد رسـیده کسـی کو بـعشق تـو نرسـید | که بـی صدف نتوانست قطره گوهر شد |
| اگــرچــه دردل کــان بــود جــوهــر خــاکــی | بــیـافـت تــربــیـت ازآفـتــاب تــا زر شــد |
| بـسـعی عشق تـو آن کو زنه فلک بـگذشت | بـدیدمش که زهفـتـم زمین فـروتـر شـد |
| مرا چو عشق تو گشت از دو کون دامن گیر | بـسی زشوق توام آستین بـخون ترشد |
| زبــهــر خــدمــت خــاک درتــو عــاشــق تــو | بآب چـشـم وضو سـاخـت تـامطهر شـد |
| ازآنکه خـواجـه خـود را بـصـدق خـدمت کـرد | بـسـی غـلـام خـداونـد بـنـده پـرور شـد |
| بـداد جـان ودل آن کو گدای (کوی) تـوگشت | نخواست سیم وزر آن کو بتو توانگر شد |
| اگـر بــخــانـه عـشـق انـدر آیـی ای درویـش | پـی خـلـاص تـو دیـوارهـا هـمـه در شـد |
| بــکـوش تــا نـرود عـشـقـت از درون بــیـرون | که پـادشـاه ولایت سـتـان بـلشکر شـد |
| هـمـه جـهـان را بـی تـیـغ سـیـف فـرغـانـی | بـخـصم داد چـو این دولتـش میسر شد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
