فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 31 تیر 1403

شماره ٥٠٧: زخاک کوی توبوی هوا معطر شد

زخــاک کــوی تــوبــوی هـوا مــعــطــر شــدز نور روی تـو شـب همچـو مه منور شدچـو عـشـق تـو بـزمـین زآسـمـان فـرود آمـدزمـیـن زشـادی آن تـا بآسـمـان بـ…

زخــاک کــوی تــوبــوی هـوا مــعــطــر شــدز نور روی تـو شـب همچـو مه منور شد
چـو عـشـق تـو بـزمـین زآسـمـان فـرود آمـدزمـیـن زشـادی آن تـا بآسـمـان بــرشـد
بـیمن عشق تـو دیدم که روح پـاک چـوطفلمـسـیح وار بـگـهواره در سـخـن ور شـد
نشد رسـیده کسـی کو بـعشق تـو نرسـیدکه بـی صدف نتوانست قطره گوهر شد
اگــرچــه دردل کــان بــود جــوهــر خــاکــیبــیـافـت تــربــیـت ازآفـتــاب تــا زر شــد
بـسـعی عشق تـو آن کو زنه فلک بـگذشتبـدیدمش که زهفـتـم زمین فـروتـر شـد
مرا چو عشق تو گشت از دو کون دامن گیربـسی زشوق توام آستین بـخون ترشد
زبــهــر خــدمــت خــاک درتــو عــاشــق تــوبآب چـشـم وضو سـاخـت تـامطهر شـد
ازآنکه خـواجـه خـود را بـصـدق خـدمت کـردبـسـی غـلـام خـداونـد بـنـده پـرور شـد
بـداد جـان ودل آن کو گدای (کوی) تـوگشتنخواست سیم وزر آن کو بتو توانگر شد
اگـر بــخــانـه عـشـق انـدر آیـی ای درویـشپـی خـلـاص تـو دیـوارهـا هـمـه در شـد
بــکـوش تــا نـرود عـشـقـت از درون بــیـرونکه پـادشـاه ولایت سـتـان بـلشکر شـد
هـمـه جـهـان را بـی تـیـغ سـیـف فـرغـانـیبـخـصم داد چـو این دولتـش میسر شد

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج