دیــده گــر در فــراق خـــون بـــاردحـــق او هــم تـــمـــام نـــگـــزاردبــا غــمــش هـیـچ بــر نـیـارم دمگــر جــهــان بــر ســرم فــرود آرددر وفـا …
| دیــده گــر در فــراق خـــون بـــارد | حـــق او هــم تـــمـــام نـــگـــزارد |
| بــا غــمــش هـیـچ بــر نـیـارم دم | گــر جــهــان بــر ســرم فــرود آرد |
| در وفـا داشـتــنـش جــان بــدهـم | تـــا مـــرا بـــی وفـــا نـــپـــنـــدارد |
| آزر و مــــانـــی ار شــــود زنــــده | هـر یکـی خـواهـدش کـه بـنـگـارد |
| ایــن بـــه رنــده چــو او نــپــردازد | وآن بــه خــامـه چــو او نـبــگـذارد |
| روی او همـچـو گـل همـی خـندد | چـشـم مـن همـچـو ابـر می بـارد |
| نــشــمــرد نـیـم ذره جــرم رهـی | چــونــکــه روز فــراق نــشــمــارد |
| یــا دل او مـــرا نــمــی خـــواهــد | یــا بـــه مــن آمــدن نــمــی یــارد |
| رفـت و تـرسـم کـه او بـه نـادانی | بـه کـسـی دل بـه مـهر بـسـپـارد |
| همه شب در هوس همی باشم | کــه نــبــایـد کــه عــهــد بــگــذرد |
| در هـمــه گــر کــبــوتــری بــیـنـم | گــویــم از دوســت نــامــه ای آرد |
| بـــاد اگـــر گــرد بـــام مــن بـــوزد | گــــویـــم از یــــار مــــژده ای دارد |
| هر کجـا هسـت شـاد بـاد بـدانک | از مـــن دلـــشـــده بــــه یـــاد آرد |
| مـرا در غــم فـرقـتــت ای پــســر | دو دیده چو ابـرست و دامن شمر |
| وزین دل بـرافروختـه ست آتـشی | کش از درد و رنجست دود و شرر |
| دو چـشمم بـمانده بـه هنجـار راه | دو گــوشــم بــمــانـده بــه آواز در |
| امــیــد وصـــال ار نــبـــودی مـــرا | کــه روزی درآیـی ز در ای پــســر |
| پـر از گرد جـعـد و بـرآشـفتـه زلف | گشاده خوی از روی و بـسته کمر |
| بــر آوردمـی جـان شـیـریـن ز تـن | بـیالـودمـی چـشـم روشـن ز سـر |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
