فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 1 مرداد 1403

شماره ٤٩٥: باز آن زمان رسید که گلزار گل کند

بـاز آن زمـان رسـیـد کـه گـلـزار گـل کـنـدهـر شـاخ مـیـوه آرد وهـرخـارگـل کـنـدعاشق بـدو نظر نکند جـز بـبـوی دوسـتبــاغ ار شـکـوفـه آرد وگـلـزار گـل ک…

بـاز آن زمـان رسـیـد کـه گـلـزار گـل کـنـدهـر شـاخ مـیـوه آرد وهـرخـارگـل کـنـد
عاشق بـدو نظر نکند جـز بـبـوی دوسـتبــاغ ار شـکـوفـه آرد وگـلـزار گـل کـنـد
مـیوه فـروش کـی خـردش بـر امید سـودگــرمـوم رنـگ داده بــبــازار گــل کــنـد
بـربـوی وصل دوست درخـت امید ماستشاخـی که کم بـرآرد وبـسیار گل کند
بـا روی همچـو روضه شود شرمسار حوربـاغ بـهشـت اگـر چـو رخ یار گـل کـنـد
گـرشـاه (مـن) بـرقـعـه شـطـرنـج بـنـگـردنبود عجب که هردو رخش خارگل کند
در روضـه دلی کـه غـم عـشـق بـیخ کـردکـی شـعـبـه مـحـبـت اغـیار گـل کـند
کی مسـتـعد عشـق شـود جـان منجـمدهرگز طـمع مکـن که سـپـیدار گل کند
آن را که خـار عـشـق فرو شـد بـپـای دلسرچـون درخت میوه ودستـار گل کند
بــار درخـت حـالـش انـاالـحـق بــود مـدامحـلـاج راکـه شـعـبـه اسـرار گـل کـنـد
بر هر ورق که ذکر جمالش نوشت سیفشـاید که در سـفـینه اشـعـار گل کـند

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج