عـروس چــمـن راســت زیـور شـکـوفـهســر شــاخ راهـســت افـســر شـکـوفـهکـنـون بــر (ســر) شــاخ فــرقـی نـداردشـــکــوفـــه ز زیــور ز زیــور شـــکــوف…
| عـروس چــمـن راســت زیـور شـکـوفـه | ســر شــاخ راهـســت افـســر شـکـوفـه |
| کـنـون بــر (ســر) شــاخ فــرقـی نـدارد | شـــکــوفـــه ز زیــور ز زیــور شـــکــوفـــه |
| بــفـصـل خــزان بــود صــفـراش غـالـب | کـنـون بــاغ را هـسـت در خــور شـکـوفـه |
| بــصــد پــرده بــلــبــل نــواســاز گــردد | چـو بــگـشـاد بــر شـاخ صـد در شـکـوفـه |
| در آن دم کـه شـاخ آسـتـین بـرفـشـاند | هـمــی آر دامــان و مــی بــر شــکــوفــه |
| یـکـی عـاشـق نـازنـیـن اسـت بــلـبــل | یــکــی شــاهــدی نــازپـــرور شــکــوفــه |
| چــو آگــه شــد از بــی نـوایـی بــلـبــل | ز دوری خـویـش آن سـمـن بــر شـکـوفـه |
| درخـــتـــان بـــی بـــرگ را کـــرد آنـــک | بــســیـم و زر خــود تــوانـگـر شــکــوفــه |
| بــرغـم زمـسـتـان مـمـسـک بـهـر سـو | گـل ســیـمـتــن مـی کـنـد زر شــکـوفــه |
| بـیک هفـتـه چـون گـل جـهانـگـیر گـردد | که سـلطـان بـهارسـت و لشـکر شـکوفه |
| درختـست طوبـی صفت زآنکه بـستـان | بـهـشـتـسـت از آن حـور پـیکـر شـکـوفـه |
| ز نامـحـرم و مـسـت چـون بـاغ پـر شـد | زاســتــار غــیـب آن مـســتــر شــکـوفــه |
| بـــرون آمــد و مــادر خــویــشــتــن (را) | در آورد در زیــــر چـــــادر شـــــکــــوفــــه |
| شـراب از کجـا خـورد مطرب که بـودش | که شاخست سرمست و ساغر شکوفه |
| چــو نـقــاش قــدرت روان کــرد خــامـه | قــلــم رانــد بـــر نــقــش آزر شـــکــوفــه |
| ز نفـخ لـواحـق شـود همـچـو عـیسـی | بـــروح نــبـــاتـــی مــصـــور شـــکـــوفـــه |
| ازین پـس کـند شـاخ همـچـون عـصـا را | چــو دســت کـلـیـم پــیـمـبــر شــکـوفــه |
| زمـیـن مـدتـی بــود چـون خـارپـشـتـی | کشـیده درون چـون کشـف سـر شـکوفه |
| کـــنــون زیــنــت بـــال طـــاوس یــابـــد | چـو بــگـشـاد در گـلـسـتـان پـر شـکـوفـه |
| ازین پـیش بـا خـار و خـس بـود ملـحـق | کـه در شــاخ تــر بــود مـضـمـر شـکـوفـه |
| کـنـون سـبـزه را خـفـتـه در زیـر سـایـه | در آغــوش گـل بــیـن و در بــر شــکـوفــه |
| جـهان آنچـنان شد که هرجـا که بـاشد | کـند مـسـت پـیوسـتـه قـی بـر شـکـوفـه |
| چــــــو آوازه روی آن ســــــروگـــــل رخ | بــگـیـرد هـمـی هـفـت کـشـور شـکـوفـه |
| بــبــسـتــان درآی و بــبــیـن بــامـدادان | بـــیـــاد گـــل روی دلـــبـــر شـــکـــوفـــه |
| سـهـی ســرو بــاغ جــمـال آن نـگـاری | که از حـسـن بـاغـیسـت یکسـر شـکوفه |
| زهی روی تـو خـوشـتـر از هر شـکوفـه | نـبــاشـد چـو تــو خـوب مـنـظـر شـکـوفـه |
| ورقـــهــای گــل را یــکـــایــک بـــدیــدم | ز حـسـن تـو جـزویسـت در هر شـکـوفـه |
| بآب رخـــت گـــر بـــرآیـــد نـــبـــیـــنـــد | از آتــش زیـان چــون ســمـنـدر شـکـوفـه |
| بـبـاغ جـمـالـت کـه فـردوس جـان شـد | صــنـوبــر دهـد مـیـوه عــرعــر شــکـوفــه |
| تـو آن آهـوی مـشـک مـویـی کـه گـردد | چــو نـافــه بــبــویـت مـعــطــر شــکـوفـه |
| اگـــر بـــاد بـــویـــت بآتـــش رســـانـــد | کـنـد عــود در عــیـن مـجــمـر شــکـوفــه |
| بـــیـــاد تـــو در قـــعـــر دوزخ بــــرویـــد | از آتــش بــنـفــشــه از اخــگـر شــکـوفـه |
| اگــر پـــرتـــوی از رخـــت بـــر گــل آیــد | مـــه و آفـــتــــاب آورد بــــر شـــکـــوفـــه |
| ور از روی خـوبــت عـرق بــر وی افـتــد | بـــرون آیــد از شــاخ شــکــر شــکــوفــه |
| وگــر بــوی زلـفــت بــبــســتــان درآیـد | چــو مـوی تــو گـردد مـعــنـبــر شــکـوفـه |
| مـــدد گـــر ز رویــت نـــیــابـــد بـــرآیــد | چــو بــرگ خــزانـی مـزعــفــر شــکـوفــه |
| صــفــا گــر از آن رخ نــگــیـرد بــمــانــد | چـــو آب بـــهــاری مــکـــدر شـــکـــوفـــه |
| اگــر تــو بــنـزدیـک ایـن عــاشــق آیـی | از آن روی تــا پــا نــهــی بـــر شــکــوفــه |
| ز خـــاک ســر کــوی مــا گــل بـــرویــد | بــدان سـان کـه از شـاخـه تــر شـکـوفـه |
| تــو چــون بــگـذری از بــرت گـل بــریـزد | صـبــا بــر زمـیـن گـو مـگـسـتـر شـکـوفـه |
| گـر از خـاک کـوی تــو صـابــون نـسـازد | نــشــویــد رخ خـــود مــنــور شـــکــوفــه |
| بــکــافــور بــرفــی شــود زنـگـی آســا | ســیــه روی چــون داغ گــازر شــکــوفــه |
| بـــبــــاغ ار درآیـــی ز بـــهـــر نـــثـــارت | ایــا مــر رخـــت را ثـــنــاگــر شـــکــوفـــه |
| کـنـد مـیـوه را هـمـچـو بــاران نـیـسـان | صــدف وار در ســیـنـه گـوهـر شــکـوفــه |
| رخ از پــرده بـــنــمــود وز شــرم رویــت | ایــا گــل تــرا بـــنــده چــاکــر شــکــوفــه |
| بــیـکـبــار چــون مـه فـرو رفـت اگـرچـه | کـه یـک یـک بــرآمـد چـو اخـتـر شـکـوفـه |
| نـظـر کـرد و در گـلـسـتـان پـرتـوی دیـد | از آن روی همـچـون مـه و خـور شـکـوفـه |
| بـــوصــف گــل روی تـــو داســـتـــانــی | شـنـود و نـمـی داشــت بــاور شــکـوفـه |
| بـــبـــادی چـــنـــان از هــوا انــدر آمـــد | کـه بــا خــاک ره شــد بــرابــر شــکـوفـه |
| خــوهـد از پــی آنـکــه روی تــو بــیـنــد | همه چـشـم خـود را چـو عـبـهر شـکوفـه |
| مـه و خـور بــحـسـنـنـد هـمـشـیـره تـو | از آن ســان کـه گـل را بــرادر شــکــوفــه |
| دریـن فـصـل گـل بـا چـو تـو لـالـه رویی | چــو زنــبـــورم افــتــاده انــدر شــکــوفــه |
| ز وصـف گـل روی تــو گـشــت شــعـرم | چــو بــاغ از بــهـاران ســراسـر شـکـوفـه |
| زمـسـتـان عـشـقـت درین موسـم گـل | زمن کـس نکـردسـت خـوشـتـر شـکوفـه |
| بـدل گـفـت حـسـنت کـه در بـاغ مـهرم | اگـــر مــیــوه داری بـــیــاور شـــکـــوفـــه |
| بـبست این چنین نخل و گفتا ازین پس | بـــــبـــــازار دوران بــــرآور شــــکــــوفــــه |
| درخـت عبـارت که شـاخـش بـلندسـت | یــکــی مــیــوه دارد مــعــبــر شــکــوفــه |
| بـر چـون تـو سـروی کـه از خـاک پـایـت | هـمـی رویـد از گــل نـکــوتــر شــکــوفــه |
| درخـــت گــل آور بـــود نــخــلــبـــنــدی | کــه از مــوم ســـازد مــزور شـــکـــوفـــه |
| چــو اجــزای شــعــر مـرا بــرفـشــانـی | بــــریـــزد ز اوراق دفـــتــــر شــــکـــوفـــه |
| ز لـب انگـبـین مـی دهی عـاشـقـان را | ازین شـعـر چـون نحـل می خـور شـکوفه |
| گــر از قــامـتــت بــرنـخــوردیـم شــایـد | نــیــایــد ز ســرو و صــنــوبــر شــکــوفــه |
| نــگــارا اگــر شــاخ وصــل تــو پــنــهـان | ز مـن مـی کـنـد جــای دیـگـر شــکـوفــه |
| بـدین شـعـر بـوسـی طـمـع دارم از تـو | طــلـب مـی کـنـم مـیـوه را در شــکـوفــه |
| مــرا کـــام خـــوش کــن بآب دهــانــت | که خوش نبود ای دوست بی بـر شکوفه |
| کـبــوتــر بــوقــتــی کـه دلـجــوی گـردد | کــنــد در دهــان کــبـــوتـــر شـــکــوفـــه |
| نــظــر کــن زمــانــی بــبــاغ ضــمــیـرم | کـه بــی حـد بــرآورد و بـی مـر شـکـوفـه |
| درخــت افـگـن دعـوی شــاعـران شــد | زبــان مــن آن تــیــغ جــوهــر شــکــوفــه |
| ز بـسـتـان خـاطـر بـرنـد ایـن جـمـاعـت | بــرای عــلــف نــزد هــر خــر شــکــوفــه |
| نه خوش بوی گردد بسعی کس ار چه | کــنــد در دهــان غــضــنــفــر شــکــوفــه |
| تـو مـی نـشـنوی ورنه در گـوش عـارف | چـو طـوطیسـت دایم سـخـن ور شـکوفه |
| بــســی بــی زبــان از دل پــاک هـردم | هـمــی گــویـد الــلــه اکــبــر شــکــوفــه |
| ز دیــــوان فــــطــــرت خــــط نــــور دارد | نــوشــتـــه بـــر آن روی انــور شــکــوفــه |
| که عالم همه محـضـر حـسـن یارسـت | یـکــی از گــواهـان مـحــضــر شــکــوفــه |
| بــرافـراز اغـصـان شـهـابـیـسـت ثـاقـب | مــشــعــشــع بــروی مــنــور شــکــوفــه |
| دل پـــاک را چـــون صــفــات مــقــدس | مـــذکـــر ز ذات مـــطـــهـــر شـــکـــوفـــه |
| کـتـابــیـسـت عـالـم ز افـعـال و اسـمـا | وزآن جـمـلـه جـزویـسـت ابــتـر شـکـوفـه |
| اگـر درس مـعــنـی بــخــوانـی بــدانـی | کـه فـعـلی دگـر راسـت مصـدر شـکـوفـه |
| وگـر عــلـم بــاطــن بــدانـی بــبــیـنـی | کـه ظـاهر جـمالسـت و مظـهر شـکـوفـه |
| چـو تـو عـندلـیب گـلـسـتـان عـشـقـی | تــرا گــل مـیـســر مـســخــر شــکــوفــه |
| مـربـع نـشـیـن در چـمـن چـون بــرآمـد | ز شــــاخ مـــطـــول مـــدور شـــکـــوفـــه |
| مـثـلـث خـور از جـام عـشـق و مـثـنـی | سـخـن مـی سـرابــر گـل و بـر شـکـوفـه |
| بـذین شـعـر دیوان مـن هسـت بـاغـی | بــهـر فــصــل در وی مـیـســر شــکـوفــه |
| هرآنکـس کـه محـرور عـشـقـسـت اورا | شــراب گـلـســت ایـن مـکـرر شــکـوفــه |
| درخــت ضــمــیــرت کــه بــارش زرآمــد | کــنــد شـــاخ او در و گــوهــر شــکــوفــه |
| ز شــعــر تــو عــارف مـلــالـت نـبــیـنـد | بــهـشــتــی کـنـد ز آب کـوثــر شــکـوفـه |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
