فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 4 خرداد 1403

شماره ٤٧٩: شنو ز سینه ترنگاترنگ آوازش

شــنــو ز ســـیــنــه تـــرنــگــاتـــرنــگ آوازشدل خــراب طــپــیـدن گـرفـت از آغـازشبــه بــر گــرفــت ربــاب و ز ســر نـهـاد کــلــهز دست رفت دل من…

شــنــو ز ســـیــنــه تـــرنــگــاتـــرنــگ آوازشدل خــراب طــپــیـدن گـرفـت از آغـازش
بــه بــر گــرفــت ربــاب و ز ســر نـهـاد کــلــهز دست رفت دل من چو دید سر بـازش
دل از بــریـشـم او چـون کـلـابــه گـردانـسـتکـلابـه ظـاهر و پـنهان ز چـشـم قـزازش
دو سـه بـریشـم از این ارغـنـون فـروتـر گـیردکـه تـنـد مـی رسـد آواز عـقـل پـردازش
بدانک تن چو غبـارست و جان در او چون بـادولـیـک فـعـل غـبــار تــنـسـت غـمـازش
غـبــار جــان بــود و مـی رســد دگـر جــانـیکه ذره ذره بـه رقـص آمدسـت از آوازش
جــهـان تــنـور و در آن نــان هـای رنــگــارنـگتـنور و نـان چـه کـنـد آنـک دید خـبـازش
ز سینه نیسـت سماع دل و ز بـیرون نیسـتفـدات جـانم هر جـا که هسـت بـنوازش
شـبـی بـه طـنـز بــگـفـتـم دلـا بـه مـه بـنـگـرکه هست مه را چـیزی ز لطف پـروازش
چـو آفـتـاب نـهـان شـد بــه جـای او بــنـهـنـدچـراغـکـی کـه بـود شـب شـراراندازش
به هر دو دست دل از ماه چشم خود بگرفتکه دل ز غیرت شه واقفست و از نازش

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج