ای چـو خـورشید چـشـمه یی از نورپـــرتـــو تــو مــبـــاد از مــن دوردوست راچون بود شکیب از دوستچـشـم را کـی بـود ملال از نوردو جــهـانـش نـیـایـد انــ…
| ای چـو خـورشید چـشـمه یی از نور | پـــرتـــو تــو مــبـــاد از مــن دور |
| دوست راچون بود شکیب از دوست | چـشـم را کـی بـود ملال از نور |
| دو جــهـانـش نـیـایـد انــدر چــشــم | هرکـرا در جـهان تـویی مـنظـور |
| صــحــبــت تــو غــنــا ومــن درویـش | نـظــرتــو شــفــا ومــن رنـجــور |
| نـیـسـت هـر خــوب را مـلـاحــت تــو | نیسـت هر کوه را کـرامت طـور |
| صــورتــی هــمــچــو روضــه رضــوان | گیسویی همچـو عنبـرینه حـور |
| چـشـم مخـمورت آنچـنانکه ازوسـت | مسـتـی مـا چـو خـمـر از انگـور |
| زیــر ایــن خـــرقــه دوســتـــان داری | همچو جان در قبای تن مستور |
| همـه از جـان خـود بـگـرمی عـشـق | دل خـود سرد کرده چـون کافور |
| دل بـــعــشــق تـــو زنــده شــد آری | مـرده زنده شـود بـنفـخـه صـور |
| جــان عــاشــق ز(حــزن تـــو) دایــم | آنچـنان منشرح که دل بـسـرور |
| سـر عـشـق تـو خـواسـتــم گـفـتـن | غـیرت تـو نـمـی دهـد دسـتـور |
| سـیـف فـرغـانـی از تـو سـیـر نـشـد | از عسـل سـیر کی شود زنبـور |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
