فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 3 مرداد 1403

شماره ٤٤٥: بس کور دلست آنکه بجز تو نگرانست

بــس کـور دلـســت آنـکـه بــجــز تــو نـگـرانـسـتیـا خـود نـظـرش بــا تـو ودل بـاد گـرانـسـتروی تـــو دلــم را بـــســـوی خـــود نــگــران کــردآن را …

بــس کـور دلـســت آنـکـه بــجــز تــو نـگـرانـسـتیـا خـود نـظـرش بــا تـو ودل بـاد گـرانـسـت
روی تـــو دلــم را بـــســـوی خـــود نــگــران کــردآن را کـه دلـی هسـت بـرویت نـگـرانـسـت
در حـسـن نبـاشـد چـوتـو هرکـس که نکوروسـتچـون آب نـبـاشـد بـصـفـا هرچـه روانـسـت
جـــان دل مــن شـــد غـــم عـــشـــق تـــو ازیــرادل زنده بـعشق تـو چو تـن زنده بـجـانست
دل کــو خــط آزادی خــویــش ازهــمــه بــســتــدجـان داد بـخـطی که بـرو از تـو نشـانسـت
هــــر طــــفــــل کــــه از مــــادر ایــــام بــــزایــــددر عشق شود پـیر اگرش بـخت جـوانست
هر چند که جان در خطرست از غمت ای دوستدل کونه غم دوست خورد دشمن جانست
چـــون کــرد درونــی بـــغــم عــشـــق تـــعــلــقآنـسـت درونـی کـه بـرون از دو جـهانـسـت
بـــا یــار غـــم عـــشـــق مــرا بـــر تـــن وبـــر دلنی کـاه سـبـک بـاشـد ونی کوه گرانسـت
ســودا زده یـی دوش چــو فـرهـاد هـمـی گـفـتکین دلبـر ما خـسـرو شـیرین پـسـرانسـت
مـه طـلـعـت و خـورشـید رخ و زهـره جـبـینـسـتشکر لب وشیرین سخن وپـسته دهانست
تــو دلـبــر خــود را بــکــســی نـام مـگــو ســیـفکآن چـیز که در دل گذرد دوسـت نه آنست
ایــنــســـت یــکــی وصــف زاوصـــاف کــمــالــشکـنـدر دل وجـان ظـاهر واز دیده نـهـانـسـت

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج