گـفـتـند ماه و خـور کـه چـو پـیدا شـد آن نگـارمـا در حـنـای عـزل گـرفـتــیـم دسـت کـاردر چـشـم همتـسـت خـیال تـو چـون عـروسبـر دسـت قدرتـسـت جـمال تـو…
| گـفـتـند ماه و خـور کـه چـو پـیدا شـد آن نگـار | مـا در حـنـای عـزل گـرفـتــیـم دسـت کـار |
| در چـشـم همتـسـت خـیال تـو چـون عـروس | بـر دسـت قدرتـسـت جـمال تـو چـون نگار |
| گـر خــوانـده بــود بــلـبــل لـحــان طــبــع مـن | لـفـظ حـدیـث وصـف تـو چـنـدین هـزار بـار |
| از نـقــطــهـای خــال تــو اعــراب راســت کـرد | نـحـوی نـاطـقـه چـو خـطـت دیـد بـر عـذار |
| از پـشـت عـقـل بـالـغ کـز بـاغ شـرع هـسـت | چـون شـاخ بــه ز عـالـم تــکـلـیـف بــاردار |
| تـــا صــورتـــی پـــذیــرد زیــبـــا بـــوصــف تـــو | معنی بـکر جـمله شـکم گشـت چـون انار |
| از عـشـق چـهـره تــو چــو زر زرد گـشـت گـل | وز شرم عارض تـو چـو گل سرخ شد بـهار |
| گـر بــاد خــاک کـوی تــو ســوی چــمـن بــرد | بـر صـفحـهای گل خـط ریحـان شـود غبـار |
| بــوسـه کـه یـابــد از لـب چـون انـگـبــیـن تـو؟ | کز عصمت است لعل تـو چون موم مهردار |
| در راه گـــلـــســـتـــان رخـــت زیـــر پـــای دل | سـر تــیـز کـرده انـد مـوانـع بــســان خــار |
| مـاریـسـت هـجـر و مـهـره مـطـلـوب وصـل ازو | از دیـده امــیـد نـهـان گــشــتــه گــنـج وار |
| بـــیــچـــاره زهــر خـــورده تـــریــاک جـــوی را | صـعـب اسـت مهره کرد بـرون از دهان مار |
| ای بــخـت سـر کـشـیـده بـنـه پـای در مـیـان | تـا مـن بــبــاغ وصـل ز گـل پـر کـنـم کـنـار |
| تــا قـطــره ســحــاب غــمـت در دلـم چــکـیـد | چشمم ز اشک حامل در شد چو گوشوار |
| از بــس کـه گـرد کـوی تـو بـودیـم تـا بــصـبــح | از بــهـر روز وصـل تـو شـبــهـا در انـتــظـار |
| سـوزی فـتـاده در دل و بـر رخ فشـانده اشـک | آتـش نـهاده بـر سـر و چـون شـمـع پـایدار |
| زآن آتـــشــی کــه کــرده ای انــدر تــنــور دل | تـرسـم کـه بـا دمم بـگـلـو پـر شـود شـرار |
| دعــوی عــشـــق کــردم و آگــه نــبـــود از آن | کین لفظ اندکسـت و معانیش بـی شـمار |
| وین اصـطـلاح بـاشـد از آن سـان که عـندلیب | گـر چـه یکـی بـود لـغـوی خـوانـدش هـزار |
| مــا از کــجــا و دولــت عــشــق تـــو از کــجــا | هرگز مگس که دید که عـنقـا کـند شـکـار |
| من از خواص عشق چگویم سخن که هست | اســرار او نــهــفــتـــه و آثـــارش آشــکــار |
| آنـجـا کـه عـشـق سـلـطـنـت خـود کـند پـدید | نی شـرع حـکم دارد و نی عـقـل اعـتـبـار |
| عـشـقت چـو پـای بـسـتـه خـود را رسـن زند | حـــلــاج شــد بـــعــالــم بـــالــا ز زیــر دار |
| وصـل تــو خـواسـتــم بــدعـا عـزت تــو گـفـت | دولت بـجـهد نیسـت چـو محـنت بـاخـتـیار |
| هـیـهـات سـیـف تــیـغ ســخــن در نـیـام کـن | یــارایــت کـــلــام بـــرنــگـــی دگـــر بـــرآر |
| همچـون سـر شـتـر سـوی بـالا چـه می روی | یکـدم بـسـوی زیر کـش این نـاقـه را مـهار |
| گـر چـه ز عـشـق مـرکـب تــو تــازیـانـه خـورد | این راه مشکلسـت عنان درکش ای سوار |
| قـانون شـعـر و مـعـنی بـکـر تـو نـزهه ییسـت | خوش نغمه چون بریشم بـاریک همچو تار |
| گــویــنــدگــان وقــت ازیــن پـــرده خــارجــنــد | آهـنــگ ارغــنــون ســخــن تــیـز بــرمــدار |
| رو فضـل آن کتـاب کن این فضـل را که نیسـت | دلــســوزتــر ز قــصــه وصــل و فــراق یــار |
| وآنگـه بـدسـت لـطـف بـتـضـمـین این دو بـیت | در سـلک نظم این شبـه کش در شـاهوار |
| تـو گـوشـمـال خـورده هـجـران چـو بــربــطـی | مــانـنــد چــنـگ نــالــه بــرآور چــو زیـر زار |
| کـای وصـل نـاگـزیـر تــو بــرده ز مـن شـکـیـب | وی هـجــر پــرقــرار تــو بــرده ز مـن قــرار |
| گـر یـک نـفـس فـراق تــو انـدیـشــه کـردمـی | گشـتـی ز بـیم هجـر دل و جـان من فـگار |
| اکـنون تـو دوری از مـن و مـن بـی تـو زنـده ام | سـخـتـا کـه آدمـیـسـت در احـداث روزگـار |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
