چـه عقده هاست بـه کار دلم ز بـخت سیاهکه زلف دوست بلند است و دست من کوتاهنـعـوذبـالـلـه از ایـن زاهـدان جـامـه سـفـیـدتـبـارک الـلـه از این شـاهـدان چـ…
| چـه عقده هاست بـه کار دلم ز بـخت سیاه | که زلف دوست بلند است و دست من کوتاه |
| نـعـوذبـالـلـه از ایـن زاهـدان جـامـه سـفـیـد | تـبـارک الـلـه از این شـاهـدان چـشـم سـیـاه |
| یـکــی ز بــنـد ســر زلـف او اســیـر کــمـنـد | یـکـی ز کــنـج زنـخــدان او فــتــاده بــه چــاه |
| یـکـی خــراب لـب لـعـل او نـخــورده شـراب | یــکــی قــتــیــل دم تــیــغ او نــکــرده گــنــاه |
| یکی ز غمزه خـونخواره اش تـپـیده بـه خون | یکی ز حـسـرت نظاره اش نشـسـتـه بـه راه |
| یکـی ز جـنـبـش مـژگـان او بـه چـنـگ اجـل | یـکـی ز گـردش چـشـمـان او بــه حـال تـبــاه |
| یکـی بـه خـاک در او فـشـانده گـوهر اشـک | یـکـی بــه رهـگـذر او کــشــیـده لـشــکــر آه |
| هـوای مـغـبــچـگـان آن چـنـان خـرابــم کـرد | کــه در ســرای مـغــانـم نـمـی دهـنـد پــنـاه |
| دمی به چشم من آن سرو قد نهشت قدم | گـهـی بــه حــال مـن آن مـاه رو نـکــرد نـگـاه |
| بــپــا نــمــوده قــیــامــت ز قــامــت دلــجــو | پــدیـد ســاخــتــه جــنـت ز عــارض دلـخــواه |
| ز رشـک قـامت او ناله خـاسـت از دل سـرو | ز شـرم عـارض او هـالـه بــســت بــر رخ مـاه |
| خـمـیده ابـروی آن پـادشـاه کـشـور حـسـن | نمونه ای اسـت ز شـمشـیر ناصرالدین شـاه |
| سـتـوده خـسـرو لشـکر شـکاف کشـور گیر | کـه نـقـش رایـت مـنـصـور اوســت نـصـرالـلـه |
| شکسـتـه حـمله او پـشـت صد هزار سـوار | دریــده صــارم او قــلــب صــدهــزار ســـپـــاه |
| رخ مـــنـــور او آفـــتـــاب کـــاخ و ســـپـــهــر | ســر مـبــارک او زیـب بــخــش تــاج و کــلــاه |
| همیشـه عـاشـق دیدار اوسـت دیده بـخـت | مـدام شــایـق بــالــای اوســت جــامـه جــاه |
| فــروغــی از کـرم شــاه دســتــگـیـر شــود | بـر آن سرم که عروسی به بـرکشم دل خواه |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
