مگـر این دم سـر آن زلف پـریشـان شـده اسـتکـه چـنـیـن مـشـک تـتـاری عـبـرافـشـان شـده اسـتمــگــر از چـــهــره او بـــاد صـــبـــا پـــرده ربـــودکــه …
| مگـر این دم سـر آن زلف پـریشـان شـده اسـت | کـه چـنـیـن مـشـک تـتـاری عـبـرافـشـان شـده اسـت |
| مــگــر از چـــهــره او بـــاد صـــبـــا پـــرده ربـــود | کــه هــزاران قــمــر غــیــب درخــشــان شــده اســت |
| هست جانی که ز بـوی خوش او شادان نیست | گـر چـه جـان بـو نـبــرد کـو ز چـه شـادان شـده اسـت |
| ای بـسـا شـاد گلی کـز دم حـق خـندان اسـت | لـیـک هـر جــان بــنـدانـد ز چــه خــنـدان شـده اســت |
| آفـتـاب رخـش امـروز زهـی خـوش کـه بــتـافـت | کـه هـزاران دل از او لـعــل بــدخــشــان شــده اســت |
| عــاشــق آخــر ز چــه رو تــا بــه ابــد دل نـنـهـد | بـر کـسـی کـز لطـفـش تـن همگی جـان شـده اسـت |
| مگرش دل سحری دید بدان سان که وی است | کــه از آن دیـدنـش امـروز بــدیـن ســان شــده اســت |
| تــا بــدیـده اسـت دل آن حــسـن پــری زاد مـرا | شیشه بر دست گرفته است و پری خوان شده است |
| بــر درخــت تــن اگـر بــاد خــوشــش مـی نـوزد | پـس دو صد بـرگ دو صد شـاخ چـه لرزان شـده اسـت |
| بــهــر هــر کــشــتــه او جــان ابـــد گــر نــبـــود | جـان سـپــردن بــر عـاشـق ز چـه آسـان شـده اسـت |
| از حــیـات و خــبــرش بــاخــبــران بــی خـبــرنـد | کــه حــیــات و خــبــرش پــرده ایـشــان شــده اســت |
| گـر نـه در نـای دلـی مـطـرب عـشـقـش بـدمـید | هـر سـر مـوی چــو سـرنـای چــه نـالـان شـده اســت |
| شــمــس تــبــریــز ز بــام ار نــه کــلــوخ انــدازد | سوی دل پـس ز چه جـان هاش چو دربـان شده است |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
