خوشا دلی که چو تو دلبـرش بـدست افتـدزخمر عشق تـو یک ساغرش بـدست افتـدچـو بـا کسی تـو بـیک بـوسـه در میان آییکـنـار حــور ولـب کـوثــرش بــدسـت افـتــد…
| خوشا دلی که چو تو دلبـرش بـدست افتـد | زخمر عشق تـو یک ساغرش بـدست افتـد |
| چـو بـا کسی تـو بـیک بـوسـه در میان آیی | کـنـار حــور ولـب کـوثــرش بــدسـت افـتــد |
| ســـزد کــه از پـــر طــاوس بـــادزن ســـازد | هر آن مگس که چوتو شکرش بدست افتد |
| مـشــام روح مـعـطــر کـنـد نـســیـم صــبــا | گرآن کـلاله (عـنبـرچـه اش) بـدسـت افـتـد |
| کــســی کــه پــای ارادت نــهـاد بــر در تــو | بـهر قدم که زند صـد سـرش بـدسـت افتـد |
| مـقـیم کـوی تـرا گـر بـهـشـت بـاشـد جـای | کدام جـای ازین خـوشـتـرش بـدسـت افتـد |
| مـرا چــه آرزوی پــای زشـت طـاوس اسـت | چـو در میانه مصـحـف پـرش بـدسـت افـتـد |
| چو دوست دست دهد مال گو برو از دست | صدف نخـواهم چـون گوهرش بـدست افتـد |
| بــاهـل دل نـرســد جــان نـفـس تــن پــرور | وگـر چـه دلبـر جـان پـرورش بـدسـت افـتـد |
| کـجـا چـو زهره زنـد گـر بـه نـاخـنی بـاصـول | وگـرچـه بـربـط خـنـیـا گـرش بـدسـت افـتـد |
| درین مصـاف بـر اعدای خـود ظـفر اوراسـت | که خویشتن کشد ار خنجرش بـدست افتد |
| شــکــســت یـابــد لــابــد بــکــوری نـمـرود | خــلـیـل را چــو بــت آزرش بــدسـت افـتــد |
| بـزیر پـای نهد مـرد ره چـو هشـت بـهشـت | وگر چـه پـایه هفت اخـتـرش بـدسـت افتـد |
| شکسـتـه بـسـتـه دلی داد سـیف فرغانی | چـو جـان فـدا کند ار دیگرش بـدسـت افـتـد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
