فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 10 خرداد 1403

شماره ٤١٠: کناره گیر ازین قوم بی مروت خشک

کـنـاره گـیـر ازیـن قــوم بــی مـروت خــشــککـه داغ تـشـنه لـبـی بـه بـود ز مـنـت خـشـکنـــزد بــــرآتـــش مـــن آب،ســـبـــزه خـــط اوفـزود تـشـنـگـی…

کـنـاره گـیـر ازیـن قــوم بــی مـروت خــشــککـه داغ تـشـنه لـبـی بـه بـود ز مـنـت خـشـک
نـــزد بــــرآتـــش مـــن آب،ســـبـــزه خـــط اوفـزود تـشـنـگـی شـوق ازیـن کـتـابـت خـشـک
به بـوسه ای جگرم تازه کن که ممکن نیستکز آن عـقـیق تـسـلی شـوم بـه منت خـشـک
ز روی خـوب طـلـبـکـار حـسـن مـعـنـی بـاشمـرو زراه چــو نـادیـدگـان بــه صــورت خــشــک
مـرا بــه عــالــم آب ای خــضــر هـدایـت کــنکه سوخت مغز من از زاهدان و صحبت خشک
خوشم بـه شیشه که آب حـیات می بـخشدبـس است اگر چه ز گردنکشان اطاعت خشک
ازان بـــه کـــام گـــرانــمـــایــگـــان گـــوارایــمکـه همـچـو آب گـهر قـانـعـم بـه عـزت خـشـک
ز دود، قــطــره آبــی بـــه چــشــم مــی آیــدچـه حـاصل است ازین ابـربـی مروت خـشک ؟
ز تــاره رویـی بــحــر گـهـر چــه گــل چــیـدم؟کـه درسـراب کـنـم پـهـن، دام رغـبـت خـشـک
بـه نـاامـیـدی مـن رحـم کـن، مـروت نـیـسـتکه از محـیط قـناعـت کنم بـه رخـصـت خـشـک
دریـن مــحــیـط گــرانـمــایـه آن کــف پــوچــمکـه دربــســاط نـدارم بــجــز نـدامـت خــشــک
مـرا بـه موجـه رحـمـت ز دسـت من بـسـتـانکـه درمـحـیط زمـین گـیرم از خـجـالـت خـشـک
مـــگـــر قـــبـــول تـــوآبـــی بـــه روی کـــارآردو گرنه گرده شـرمندگی اسـت طاعت خـشـک
فـغــان کـه زاهـد بــی مـعــرفــت نـمـی دانـدکـه کـار هـیـزم تــرمـی کـنـد عـبــادت خـشـک
سخن که نیست در او درد، تیغ بی آب استزبـان خـویش بـشـو صـائب از نصیحـت خـشـک

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج