فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 31 اردیبهشت 1403

شماره ٣٨: رستم از این نفس و هوا زنده بلا مرده بلا

رسـتـم از این نفـس و هوا زنـده بـلـا مـرده بـلـازنـده و مـرده وطـنـم نـیـسـت بــجــز فـضـل خــدارستم از این بیت و غزل ای شه و سلطان ازلمـفـتــعـلـن مـ…

رسـتـم از این نفـس و هوا زنـده بـلـا مـرده بـلـازنـده و مـرده وطـنـم نـیـسـت بــجــز فـضـل خــدا
رستم از این بیت و غزل ای شه و سلطان ازلمـفـتــعـلـن مـفـتــعـلـن مـفـتــعـلـن کـشــت مـرا
قـافـیـه و مـغـلـطـه را گـو هـمـه سـیـلـاب بــبـرپــوسـت بــود پــوسـت بــود درخــور مـغـز شـعـرا
ای خـمـشـی مـغـز مـنـی پـرده آن نـغـز مـنـیکـمـتـر فـضـل خـمـشـی کـش نبـود خـوف و رجـا
بــر ده ویـران نـبـود عـشـر زمـیـن کـوچ و قـلـانمسـت و خـرابـم مطـلب در سـخـنم نقـد و خـطـا
تـا کـه خـرابـم نکـند کـی دهد آن گـنج بـه مـنتـا کـه بـه سـیلم ندهد کـی کـشـدم بـحـر عـطـا
مرد سخن را چـه خبـر از خمشی همچـو شکرخــشــک چــه دانـد چــه بــود تــرلـلـلــا تــرلـلـلـا
آیــنـــه ام آیــنــه ام مـــرد مـــقـــالـــات نــه امدیده شـود حـال من ار چـشـم شـود گوش شـما
دست فشانم چـو شجـر چـرخ زنان همچو قمرچــرخ مـن از رنـگ زمـیـن پــاکـتــر از چــرخ سـمـا
عــارف گـویـنـده بــگـو تــا کـه دعــای تــو کـنـمچونک خوش و مست شوم هر سحری وقت دعا
دلـق مـن و خــرقــه مـن از تــو دریـغــی نـبــودو آنـک ز ســلـطـان رســدم نـیـم مـرا نـیـم تــو را
از کف سـلطـان رسـدم سـاغـر و سـغراق قدمچــشـمـه خـورشـیـد بــود جــرعـه او را چــو گـدا
من خـمشـم خـسـتـه گـلو عـارف گـوینده بـگـوزانـک تــو داود دمـی مـن چـو کـهـم رفـتــه ز جــا

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج