فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 31 اردیبهشت 1403

شماره ٣٨١: مشک شد خون در وجود آهوان ما همچنان

مـشـک شـد خـون در وجـود آهوان مـا همـچـنـانسـنگ خـارا لعل شـد در صلب کان ما همچـنانراه بــا خــوابــیــدگــی دامــان مــنــزل را گــرفــتبر زمین چسبید…

مـشـک شـد خـون در وجـود آهوان مـا همـچـنـانسـنگ خـارا لعل شـد در صلب کان ما همچـنان
راه بــا خــوابــیــدگــی دامــان مــنــزل را گــرفــتبر زمین چسبیده چون سنگ نشان ما همچنان
تــخــم قــارون ســر بـــرون آورد از مــغــز زمــیــنچـون شـرر در سـینـه خـارا نـهان مـا همـچـنـان
سـبـزه خـوابـیـده زیـر سـنـگ قـامـت راسـت کـردهمچـو مخـمل بـسـتـر خـواب گـران ما همچـنان
بـیـضـه فـولـاد را جـوهـر بــه یـکـدیـگـر شـکـسـتاز گـرانـجــانـی گـره در آشــیـان مـا هـمـچــنـان
کــنـد ســیـلــاب حــوادث ریـشــه کــوه از زمــیـنبـرنـمـی داریـم دل زین خـاکـدان مـا هـمـچـنـان
تــیـر پــای آهــنــیـن در دامــن عــزلــت کــشــیـددر کـشـاکش بـا قـد همچـون کمان ما همچـنان
شـد سـکـنـدر را ز وصـل آب، خـود بـینی حـجـابتــشــنـه آیـیـنـه چــون آب روان مــا هـمـچــنـان
سـوده شـد ز الوان نعـمت گر چـه دندان ها تـمامخـون خـود را می خـوریم از فکر نان ما همچـنان
محو در خورشید شد شبنم ز گل تا چشم بستبـرنمی داریم چـشـم از گـلـرخـان مـا همـچـنان
روی مــاه مــصــر نــیــلــی شــد ز اخــوان زمــانروی دل جــویـیـم از اخـوان زمـان مـا هـمـچـنـان
آفــــتــــاب عــــمـــر آمــــد بــــر لــــب بــــام زوالدر سـرانـجــام صـفـای خـانـمـان مـا هـمـچـنـان
گـشــت از مـغــز قـلـم فــربــه تــهـیـگـاه ســگـانچون هما محتـاج مشتی استـخوان ما همچنان
شـمـع از آتــش زبــانـی داد صـائب سـر بــه بــاددر مـقـام لـاف سـر تـا پـای زبـان مـا هـمـچـنـان

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج