نه بـه دیر همـدمـم شـد، نه بـه کـعـبـه هم نـشـینمعجـبـی نبـاشد از من که بـری ز کفر و دینمتــو و کــوچــه ســلــامــت، مــن و جــاده مــلــامــتکه بـه …
| نه بـه دیر همـدمـم شـد، نه بـه کـعـبـه هم نـشـینم | عجـبـی نبـاشد از من که بـری ز کفر و دینم |
| تــو و کــوچــه ســلــامــت، مــن و جــاده مــلــامــت | که بـه عـالم مشـیت تـو چـنان و من چـنینم |
| نه تو من شوی، نه من تو، به همین همیشه شادم | که به کارگاه هستی تو همان و من همینم |
| ز سـجــود خــاک پــایـش بــه سـرم چــه هـا نـیـامـد | قـلـم قـضـا نـدانـم چـه نـوشـتـه بـر جـبـینـم |
| چــه کــنــم اگــر نــگــردم پــی صــاحــبــان خــرمــن | که فقیر خانه بـر دوش و گدای خوشه چینم |
| رخ دوســـت را نـــدیـــدم دم رفـــتــــن، ای دریـــغـــا | کـه بــه روی او نـیـفـتــاد نـگـاه واپــســیـنـم |
| بــه چـه رو بــر آسـتــانـش پــی سـجــده سـرگـذارم | کـه هزار بـت نـهـان اسـت بـه زیر آسـتـینـم |
| چــه بــه غـصـه دل نـهـادم، چــه تــوقـعـم ز شــادی | چـو بـه زهر خـو گرفتـم چـه طـمع ز انگبـینم |
| تـو و زلـف مـشـک بــارت مـن و چـشـم اشـک بــارم | تــو و لـعــل آبــدارت مـن و کــام آتــشــیـنـم |
| کـسـی از سـخـن شـنـاسـان بـه لـب گـهرفـشـانـت | نـشــنـیـد گـفـتــه مـن کـه نـگـفـت آفـریـنـم |
| مــن و دیــده بـــرگــرفــتــن بــه کــدام دل فــروغــی | کـه مـیـســرم نـگـردد کـه فـروغ او نـبــیـنـم |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
