شــب فـراق تــو گـر نـالـه را اشــاره کـنـمچه رخنه ها که در ارکان سنگ خاره کنمنه طاقتـی که ز نظاره ات بـپـوشم چـشمنه قدرتـی که بـه رخـساره ات نظاره کن…
| شــب فـراق تــو گـر نـالـه را اشــاره کـنـم | چه رخنه ها که در ارکان سنگ خاره کنم |
| نه طاقتـی که ز نظاره ات بـپـوشم چـشم | نه قدرتـی که بـه رخـساره ات نظاره کنم |
| نـه پـای آن کـه بـه سـوی تـو ره بـپـیمـایم | نه دست آن که ز خوی تو جامه پـاره کنم |
| بـه کـیـش زمـره عـشـاق دوزخـی بـاشـم | بـه بـوی سـدره ز کـوی تـو گر کـناره کـنم |
| شـبـی بـر غم فلک روی خـویشـتـن بـنما | کـه زهـره را بــدرم، مـاه را دو پــاره کـنـم |
| چـو بــی تـو آه شـرر بــار بــرکـشـم از دل | عـلاج خـرمن گـردون بـه یک شـراره کـنم |
| خوشم بـه کشمکش خون خویش روز جزا | کـه سـیـر روی زیـن رهـگـذر دوبـاره کـنـم |
| گـره فـتـد بــه سـر زلـفـت از پــریـشـانـی | گر اشـتـیاقـی تـرا مو بـه مو شـماره کنم |
| به غیر دادن جان چاره ای نخواهم جست | اگـر بـه درد تـو چـنـدیـن هـزار چـاره کـنـم |
| ز ســر گــنـبــد مــیـنـا نـمـی شــوم آگــاه | مـگـر کـه خـدمـت رند شـراب خـواره کـنم |
| فـروغـی از غـم آن مـاه خـرگـهی تـا چـنـد | کـنار خـویشـتـن از اشـک پـر سـتـاره کنم |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
