جـزای آن کـه نگـفـتـیم شـکـر روز وصـالشـب فـراق نـخـفـتــیـم لـاجـرم ز خـیـالبـدار یک نفـس ای قـاید این زمام جـمالکه دیده سیر نمی گردد از نظر به جمالد…
| جـزای آن کـه نگـفـتـیم شـکـر روز وصـال | شـب فـراق نـخـفـتــیـم لـاجـرم ز خـیـال |
| بـدار یک نفـس ای قـاید این زمام جـمال | که دیده سیر نمی گردد از نظر به جمال |
| دگر بـه گوش فراموش عـهد سـنگین دل | پـیام مـا کـه رسـاند مگـر نسـیم شـمال |
| بـه تـیغ هندی دشـمـن قـتـال می نکـند | چنان که دوست بـه شمشیر غمزه قتال |
| جـمـاعـتـی کـه نظـر را حـرام می گـویند | نظـر حـرام بـکـردند و خـون خـلـق حـلـال |
| غـزال اگـر بـه کـمـند اوفـتـد عـجـب نبـود | عـجـب فـتـادن مـردسـت در کـمند غـزال |
| تـو بـر کـنـار فـراتـی نـدانـی این مـعـنـی | بـــه راه بـــادیــه دانــنــد قـــدر آب زلــال |
| اگـر مـراد نـصـیـحـت کـنـان مـا ایـنـسـت | که تـرک دوست بـگویم تصوریست محال |
| بـه خـاک پـای تـو داند کـه تـا سـرم نرود | ز سـر بـه درنـرود همـچـنـان امـید وصـال |
| حدیث عشق چه حاجت که بر زبـان آری | بـه آب دیده خـونین نبـشتـه صورت حـال |
| سخن دراز کشیدیم و همچنان باقیست | که ذکر دوسـت نیارد بـه هیچ گونه ملال |
| بـه نالـه کـار میسـر نمی شـود سـعـدی | ولـیک نالـه بـیچـارگـان خـوشـسـت بـنال |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
