فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 1 خرداد 1403

شماره ٣٤٢: فغان فغان که ببست آن نگار بار سفر

فـغـان فـغـان کـه بـبـسـت آن نگار بـار سـفـرفـغـان کـه بــنـده مـر او را نـبـود یـار سـفـرفغـان که کار سـفـر نیسـت سـخـره دسـتـمکـه تـا ز هم بـدرم جـم…

فـغـان فـغـان کـه بـبـسـت آن نگار بـار سـفـرفـغـان کـه بــنـده مـر او را نـبـود یـار سـفـر
فغـان که کار سـفـر نیسـت سـخـره دسـتـمکـه تـا ز هم بـدرم جـمله پـود و تـار سـفـر
ولـیـک طـالـع خـورشـیـد و مـه سـفـر بـاشـدکه تـاز گردششان سـایه شد سوار سـفر
سفر بـیامد وزان هجـر عذرها می خـواسـتبدان زبان که شد این بنده شرمسار سفر
بــگـفـتــمـش کـه ز روبــاه شــانـگـی بــگـذرکـه شـیر کـرد شـکـارم بـه مـرغـزار سـفـر
مراست جان مسافر چو آب و من چون جویروانـه جــانـب دریـا کـه شــد مـدار ســفــر
دود بــه لــب لــب ایــن جــوی تــا لــب دریــادلی که خـسـت در این راه ها ز خـار سفر
بــه روی آیــنــه بــنــگــر کــه از ســفــر آمــدصـفـا نـگـر تـو بـه رویش از آن غـبـار سـفـر
سـفر سـفر چـو چـنان یار غـار در سـفرسـتتـو بـخـت بـخـت سـفر دان و کار کار سـفر
همیشه چـشم گشایم چو غنچه بـر سر راهچــو ســرو روح روانـســت در بــهـار سـفـر
چـو شـمـس مـفـخـر تـبـریـز در سـفـر افـتـادچـه مملکـت کـه بـگـسـتـرد در دوار سـفـر

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج